"Lacio" (En toda a entrada)

Amosando 10 resultados de 491.

  • Forma prefixada de orixe grega que se emprega na formación de palabras relacionadas con ‘arteria’.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Zona de unión entre dúas partes ríxidas do esqueleto dun animal que lle dá mobilidade. As articulacións óseas están constituídas principalmente por superficies articulares, partes dos ósos que están en contacto; cartilaxes articulares, que recobren as superficies articulares; ligamentos articulares, cápsula articular ou sinovial, que segrega a sinovia que a lubrifica.

      2. Articulación do calcaño e do astrágalo humano co tarso.

      3. Articulación alantoodontoidal humana.

      4. Articulación tarsometatarsiana do ser humano.

    1. Nó ben diferenciado que separa dous segmentos dun órgano vexetal.

    2. Unión móbil entre dúas pezas que lles permite un desprazamento angular recíproco, a transmisión de esforzos de tracción ou compresión, pero non pares de torsión.

    3. Acción de enunciar en artigos separados.

    4. Posición e movementos dos órganos da fala na emisión de cadeas fónicas identificables e significativas respecto ao repouso relativo.

    5. Emisión dos diversos sons dun fragmento musical de maneira que se poidan percibir diferenciados.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Acción e efecto de asentar ou asentarse.

    2. Calquera superficie ou moble que serve para sentar.

    3. Lugar ocupado por alguén que está sentado.

    4. Depósito das partículas suspendidas nun líquido.

      1. Parte dun determinado elemento por onde este asenta nunha superficie.

      2. Capa de argamasa sobre a que se colocan os ladrillos cando se pavimenta.

      3. Descenso dos materiais dun edificio por maior unión ou compactividade, causada polo peso duns sobre os outros.

      1. Inscrición ou anotación de datos no libro dun rexistro.

      2. ...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Fenómeno polo que un fonema non sibilante se converte en sibilante por infuencia asimilatoria dun fonema palatal que o atrae.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Acción e efecto de asimilar ou asimilarse.

    2. Proceso biolóxico de transformación das substancias incorporadas por un organismo en substancias constituíntes do mesmo.

    3. Proceso segundo o que un fonema exerce a súa influencia articulatoria e acústica sobre outro, invadíndoo parcial ou totalmente.

    4. Mecanismo de adaptación que consiste en acomodar unha situación a un esquema psíquico.

    5. Proceso polo que unha minoría inmigrada é absorbida pola sociedade que a recibiu.

    6. Proceso polo que un magma intruso, ascendendo, arranca e refunde materiais das paredes e das capas das rochas encaixadas, e modifícaas, consecuentemente, na súa composición. OBS: Tamén se denomina dixestión.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Facer a alguén socio de algunha cousa.

    2. Relacionar unha ou varias persoas con outra ou outras.

    3. Facerse socios dúas ou máis persoas para realizar algún proxecto.

    4. Facerse socio dalgunha asociación ou empresa.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Espazo limitado por columnas na parte anterior, que precede a un templo, un palacio ou a outro edificio suntuoso.

      2. Espazo descuberto no interior dos conventos ou doutras edificacións adoito rodeado de pórticos e de carácter público.

      1. Nome aplicado a diversas cavidades de diferentes animais.

      2. Parte principal da caixa timpánica situada inmediatamente debaixo do martelo.

      3. aurícula.

      4. Cavidade que, en moitos procordados, envolve as branquias.

      5. Cavidade gastral das esponxas.

      6. Cavidade do corazón embrionario dos vertebrados a partir da que se orixinan as aurículas do corazón do adulto.

    1. ...

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Palabra que designa ao conxunto dos elementos ou aplicacións relacionadas co son.

    2. Banda de frecuencias correspondentes ao son normalmente perceptible polo oído humano. Represéntase abreviadamente por AF.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Espazo que se utiliza para exercer a docencia nos centros de ensino.

      2. Sala destinada á celebración de leccións ou cerimonias solemnes.

    1. Parte anterior do terceiro ventrículo do cerebro.

    2. Patio aberto arredor do que estaban as cortes das casas romanas. Na época imperial pasou a referirse ao conxunto dos palacios imperiais e dos edificios cortesáns.

    3. Consello asesor das monarquías visigoda e carolinxia, continuador da audientia principis do Baixo Imperio Romano, que actuou como tribunal real nas monarquías dos pobos xermánicos.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Que pertence á corte ou ao palacio.

    2. Modalidade literaria desenvolvida ao longo dos séculos XVI, XVII e XVIII que se caracteriza pola adulación a algún poderoso ou mecenas.

    VER O DETALLE DO TERMO