"Ixión" (En toda a entrada)

Que ten carácter hebreo.

Que practica a relixión xudía. Tm s.

Relativo ou pertencente aos hurritas ou á súa lingua.

Individuo do pobo hurrita.

Pobo de Oriente Próximo, que habitaba o territorio situado entre os lagos Van e Urmia, e que  cara a 1600 consolidou o reino independente de Mitanni.

Lingua dos hurritas, aínda sen clasificar (amosa semellanzas co elamita, co ẖatti, co urarteo e coas linguas caucásicas), que se documenta desde o 2300 a C.

Relixión propia dos hurritas na que as divindades, representadas de xeito antropomorfo ou zoomorfo, encarnaban as forzas da natureza.

1. Que non ten relixión. Tm s.

2. Que mostra menosprezo pola relixión. Tm s.

3. Que é propio da persoa impía.

Que é cruel e despiadado.

1. Lugar do alén, contrario ao ceo, dedicado ao castigo das ánimas dos pecadores.

2. Lugar onde habitan os mortos, segundo algunha relixión primitiva, concepción que xurdiu do culto aos mortos e da convición de que os antepasados non deixan de manter unha relación co mundo dos vivos.

1. Situación ou cousa que ocasiona moito sufrimento, penalidade ou incomodidade.

2. Sufrimento que este inferno produce.

Conxunto de dogmas e preceptos que constitúen a relixión dos musulmáns.

Conxunto de pobos que profesan a relixión islámica.

Que non é eclesiástico. Tm s.

Que prescinde da relixión.