"Istoria" (En toda a entrada)

Narración, en verso ou prosa, de feitos marabillosos que adoita encerrar unha ensinanza moral. Xeralmente interveñen animais e elementos inanimados que actúan como se fosen seres racionais.

Historia falsa ou sen fundamento.

Texto dunha obra como a propia obra dramática na Antiga Roma. A cada xénero dramático correspondíalle un tipo de fábula. Así, había a fabula praetexta, que se ocupaba de lendas sobre a fundación e a historia de Roma; a fabula palliata, que partía da comedia grega nova; a fabula togata, que recreaba a vida de Roma; e a fabula trabeata, que tiña como personaxes a cabaleiros.

Inventar ou contar historias en forma de fábula.

Inventar historias sen base real.

ínculo de parentesco que une os fillos cos seus pais. Poden ser por descendencia patrilineal ou matrilineal, natural ou adoptiva.

1. Documento que contén os datos persoais de alguén.

2. Conxunto de datos referidos a un individuo.

3. Rexistro do persoal do exército no que se anotan as circunstancias persoais e o historial militar do individuo.

Pertenza a unha asociación ou a un partido político.

Dependencia dunha persoa ou cousa respecto doutra.

Expresión neotestamentaria que intenta explicar a nova relación interpersoal nacida entre Deus e o home a partir de Xesús Cristo.

1. Ciencia universal que reflexiona dun xeito racional e crítico sobre a natureza do mundo, a xustificación da crenza e a condución da vida, e que dá lugar a un conxunto organizado de verdades que se refiren á esencia das cousas.

2. Disciplina filosófica que trata de establecer a xustificación e obxectividade do coñecemento científico.

3. Disciplina filosófica que trata de establecer a natureza da comprensión histórica, a significación ou propósito do proceso histórico, os factores fundamentais no seu desenvolvemento e cambio, a posibilidade de obxectividade no proceso histórico e o tipo de verdade que se adscribe ás interpretacións históricas.

4. Disciplina filosófica que trata de aclarar as relacións entre o pensamento e a fala, o papel do individuo e a comunidade nacional na construción da linguaxe, as orixes da linguaxe no tempo e no individuo e a estrutura das linguas particulares.

5. Disciplina filosófica que trata de analizar os conceptos ou principios centrais das relixións monoteístas occidentais.

Conxunto de sistemas, doutrinas, escolas e teorías do pensamento que se desenvolveron ao longo da historia e que se dividen en dous grandes ámbitos filosóficos, o occidental, enraizado na filosofía grega, e o oriental.

Forma de pensar ou de entender alguén o mundo e a vida.

Tranquilidade ou serenidade do ánimo ante as vicisitudes da vida.