"Acab" (En toda a entrada)

atiplar.

Que fai as cousas con escrúpulo e meticulosidade.

Que se realiza con esmero ou se acaba ben.

Que é obxecto de censura ou crítica.

Aplícase á palabra que leva til.

Atacar algo ou a alguén obrigándoo a dar o que se lle manda, xeralmente coa axuda dunha arma.

Colocar unha embarcación ao lado dun peirao, cargador ou ribeira, ou doutra embarcación xa amarrada á terra.

Chegar á terra unha embarcación.

Fartarse de comida.

Acción e resultado de axudar.

O que permite alcanzar un obxectivo prefixado.

1. Acción e efecto de prestar axuda ou socorro, contribución ou subsidio ao rei ou ao señor para sufragar as súas necesidades ou por causa de circunstancias especiais.

2. Complemento en diñeiro que, ademais do soldo, se entregaba aos  que exercían un cargo.

enema.

Diñeiro que se entrega a funcionarios e algúns empregados para sufragar os gastos diarios ocasionados en desprazamentos, fóra do lugar de residencia, por razón do seu traballo.

Bens de consumo, de equipo ou de capital cedidos polas organizacións de carácter internacional, polos organismos crediticios estatais ou polo sector privado, a un estado ou país coa finalidade de asegurar ou favorecer o seu desenvolvemento.

Acción ou efecto de axustar ou de axustarse.

Operación estatística que consiste en atopar a lei que resume, do mellor modo posible, a variación dunha variable aleatoria Y en función doutra variable X, da que depende.

Tipo de reacción pola que un suxeito fai desaparecer o estímulo que motivou a situación de desequilibrio entre el e o ambiente. Nun sentido amplo emprégase como sinónimo de adaptación.

Efecto que resulta da operación de axustar dúas pezas entre elas e que depende da súa diferenza de dimensións.

Conxunto de operacións que realiza o axustado, que poden ser clasificadas en  operacións de trazado, desbaste, modelado, acabado, medida e verificación.

Política económica de reformas dos desequilibrios dunha economía.

Teoría pola que calquera perturbación que desequilibre o sistema económico provoca unha reacción automática no mesmo sistema, que o leva a unha situación na que novamente tende ao equilibrio.

ide que se acaba de plantar.

ara da vide que se corta co fin de reproducir a planta.

Calidade de belo.

Persoa ou cousa moi bela.

Conxunto de grazas ou calidades que, manifestadas sensiblemente, espertan un deleite espiritual ou un sentimento de admiración.

Aquilo que procura unha vantaxe, unha utilidade, unha satisfacción ou que é favorable ou conveniente.

1. Aquilo que se axusta ao que se considera moralmente bo.

2. Aquilo que constitúe a perfección dun ser, ben como tal, ben como o fin doutro ser que o desexa en tanto que pode satisfacer unha necesidade ou unha carencia.

Aquilo material ou inmaterial que se pode posuír.

Persoa á que se lle quere moito. OBS: Neste uso debe ir precedido de posesivo.

1. Todo aquilo do que se pode dispoñer xuridicamente para obter un proveito ou unha utilidade.

2. Ben aproveitado e de uso exclusivo da comunidade de veciños do concello onde se atopa.

3. Ben perceptible por calquera dos cinco sentidos.

4. ...

Que é recibido de bo grao.

Aplícase á fórmula de cortesía en ton exclamativo que se emprega para saudar a alguén que acaba de chegar.