"AGN" (En toda a entrada)

Amosando 10 resultados de 655.

  • Relación entre unha magnitude nun organismo e outra magnitude homóloga nun organismo da mesma idade dunha especie diferente, pero próxima filoxeneticamente.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Acción e efecto de alternar dúas ou máis cousas.

      1. División ou repartimento dos terreos dunha explotación en tantas partes equivalentes como anos previstos para a sucesión de cultivos escollida como a máis conveniente.

      2. Alternancia practicada cando por calquera circunstancia hai que desistir do cultivo que correspondería segundo a alternancia prefixada.

      3. Alternancia, propia das explotacións moi intensivas, practicada cando as condicións do momento son as únicas que sinalan os cultivos a facer, sen regra fixa.

      1. Disposición de cada unha das pezas dun verticilo nos espazos existentes entre as pezas do verticilo inmediato.

      2. Lei pola que as follas ou pezas florais de dous verticilos consecutivos alternan entre eles.

    2. Fenómeno polo que o ciclo biolóxico completo dunha especie comprende dúas xeracións, unha sexual e outra asexual.

    3. Acción e efecto de alternar nunha formación estratigráfica diversas capas que se repiten sucesivamente.

    4. ...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Marca rexistrada dunha aliaxe lixeira de aluminio cun 5-7% de magnesio, empregada na construción aeronáutica e na de materiais para transportes terrestres.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Astereognosia baseada na agnosia das formas por deficienza das percepcións do espazo.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Que amortece.

    2. Dispositivo utilizado para evitar as perturbacións que se producen nas máquinas eléctricas sincrónicas por disimetrías magnéticas e eléctricas que distorsionan o campo magnético lonxitudinal.

    3. Dispositivo dun aparato de medición que evita que a agulla oscile arredor do seu punto de equilibrio.

    4. Dispositivo mecánico que reduce progresivamente ata anular  as oscilacións do sistema elástico de suspensión dun vehículo.

    5. Tipo de amortecedor cun funcionamento baseado nas correntes de Foucault.

    6. Dispositivo montado nun extremo do cegoñal dos motores de explosión para suprimir ou reducir as tensións que producen as vibracións torsionais.

    7. Solución en que o pH varía moi pouco por dilución ou por adición de cantidades moderadas de ácidos ou de bases.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Unidade de intensidade de corrente eléctrica no sistema internacional (SI).

    2. Unidade de forza magnetomotriz no sistema internacional.

    3. Antiga unidade de forza magnetomotriz.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Acción e efecto de amplificar.

      1. Aumento dunha tensión ou dunha corrente mediante un amplificador.

      2. Relación entre os valores de saída e de entrada dunha magnitude nun amplificador calquera.

    2. Produción de moitas copias dun mesmo xen por replicación selectiva dun fragmento determinado do ADN.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Que amplifica. Tm s.

    2. Dispositivo utilizado para aumentar o valor dunha magnitude eléctrica, entre os que destacan os transistores e, sobre todo, os circuítos integrados de reducidas dimensións.

    3. Aparato destinado a amplificar sinais eléctricos que teñen unha frecuencia que pertence ao espectro audible.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Calidade de amplo.

    2. Arco de horizonte comprendido entre o punto cardinal L ou O e a vertical do astro considerado.

    3. alor máximo que alcanza unha magnitude vibratoria ou oscilante nun semiperíodo.

    4. Diferenza entre o valor máis alto e o máis baixo que adopta unha variable, dentro dun alcance dado.

    5. Diferenza entre os valores extremos dun elemento do clima, como a temperatura e a presión.

    6. Diferenza de altura entre unha preamar e a baixamar posterior.

    7. Diferenza alxébrica entre os valores extremos dunha magnitude vibratoria ou oscilante nun período.

    8. Diferenza entre a media das alturas de dúas preamares consecutivas e a baixamar que ten lugar entre as dúas.

    9. Relación entre o valor máximo ou amplitude e o valor eficaz, nunha corrente alterna.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Nome dado polos retóricos clásicos, dentro do teatro grego e latino, ao recoñecemento dun feito ou persoa por parte das personaxes, que lle dá á obra un xiro decisivo e conduce o argumento ao desenlace. OBS: Tamén se denomina agnición e recoñecemento.

    VER O DETALLE DO TERMO