"ECL" (En toda a entrada)

Que postula.

Eclesiástico que promove unha causa de beatificación ou de canonización.

Porción doada aos cóengos e monxes suxeitos a unha clase ou administración conxunta de bens.

Porción de bens ou rendas que se asignan a un eclesiástico nas igrexas, catedrais ou colexiatas para que poidan vivir e levar a cabo as funcións inherentes ao seu cargo.

Oficio ou ocupación lucrativa e de pouco traballo.

1. Xefe dunha comunidade.

2. Cabeza dunha comunidade eclesiástica, principalmente do cabido catedral ou dunha colexiata.

1. Xefe civil, maxistrado, sobre todo na Francia medieval, con amplos poderes administrativos e xudiciais.

2. Oficial que se encargaba de velar pola observancia dos bandos e das ordes, de coñecer os casos criminais que se producían no exército e de castigar os delincuentes.

Instrución, orde ou norma de conduta moral que provén dunha autoridade competente.

Fórmula que ensina o que cómpre facer.

Documento papal ou real onde constaba a concesión dun privilexio ou graza.

1. Obriga que teñen os cristiáns de gardar e celebrar o domingo e as festas relixiosas.

2. Cada unha das leis promulgadas polos concilios ou polos papas relativas á doutrina, culto e disciplina eclesiástica.

Mandamentos obrigatorios por natureza, definidos tamén como preceptos da lei natural, válidos para sempre e para todas as épocas.

Acción de avanzar ou de pasar adiante.

Movemento harmónico que, seguindo unha superficie cónica, efectúa o eixe de rotación dun sólido non esférico, sometido a forzas de tracción exteriores.

Movemento retrógrado do punto vernal sobre a eclíptica, que é consecuencia da precesión do eixe de rotación da Terra e ten un período de 25.800 anos.

Declive abrupto moi empinado.

Malestar moral provocado por unha serie de contrariedades.

Facer eloxios públicos a algo ou alguén.

Propor e defender algo por consideralo axeitado e bo.

Proclamar un feito antes de que aconteza.

1. Facer relación, no consistorio pontificio, dos méritos dunha persoa presentada por un rei ou príncipe para ser designado bispo ou para obter algunha dignidade eclesiástica.

2. Proclamar solemnemente o papa o nomeamento dun bispo no consistorio.