"cc" (En toda a entrada)

Indica que a acción ou estado referidos polo verbo se está a realizar ou efectuar no intre en que se fala ou do que se fala.

Expresión utilizada para exaltar o valor dunha calidade nunha comparación.

Expresión que indica inclusión ou suma dentro dun conxunto de elementos.

Seguido de xerundio ou da preposición con máis infinitivo significa o mesmo que aínda que.

1. Mestura de gases que forma a atmosfera terrestre. Nas capas baixas da atmosfera, o aire perfectamente seco ten a seguinte composición en volume: nitróxeno 78,084%, osíxeno 20,946%, argon 0,934%, dióxido de carbono 0,033%, outros gases raros 0,002%. Ademais destes compoñentes, o aire contén outros gases impurezas, coma o vapor de auga, ozono, amoniaco, hidrocarburos. O aire ten unha importancia vital, xa que o osíxeno que contén intervén na respiración das plantas e dos animais.

2. Nome xenérico dado antigamente aos gases.

O aire como medio, por oposición á terra e á auga.

ento de pouca intensidade.

1. Aparencia ou aspecto que posúe algo ou alguén con respecto a outro elemento ou persoa.

2. Actitude expresiva dunha calidade persoal ou emoción.

Estado de debilidade causado nunha persoa polo mal de ollo.

Aire que, tratado nun aparato ou instalación de acondicionamento do aire, presenta as condicións higroscópicas, térmicas e de depuración axeitadas para crear e manter nun habitáculo un ambiente de características predeterminadas.

...

Exposición dun medio á acción física ou química do aire.

1. Exposición á acción química do aire.

2. Impregnación de aire.

3. Saturación dun líquido con aire.

Acción e efecto de facer penetrar nos poros do solo o aire preciso para a súa fertilidade.

Someter á acción do aire. 

Renovar o aire.

Comentar algo para poñelo en coñecemento da xente.

Saír dun lugar pechado para tomar o aire.

Legón ou sacho de pequeno tamaño que se emprega para cortar toxos e xestas.

Ferramenta que consta dunha coitela recta ou curva unida perpendicularmente a un mango, para labrar e desbastar a madeira.

Pezade pedra puída que ten unha zona activa asimétrica e, en ocasións, as súas faces mostran un perfil diferente, sendo unha delas máis aplanada ca a outra.

Útil de corte dobre, cunha sección lonxitudinal aplanada e lixeiramente asimétrica, que presentan unha perforación aproximadamente no seu centro, practicada de face a face.

Defecto ou imposibilidade de falar por afección local dos órganos vocais ou por lesións nerviosas periféricas.

Mudez conxénita que non vai acompañada de xordeira e que desaparece a medida que a criatura se fai grande.

Destilar no alambique.

1. Facer moi sutil.

2. Revisar detalladamente algún obxecto, palabra ou acción ata atopar o seu sentido verdadeiro ou a súa utilidade, para procurar unha linguaxe, conceptos e formas máis sutís.