"Lac" (En toda a entrada)

Acción e efecto de tensar.

Estado mental de inquietude motivado pola presenza de estímulos de intensidade moi alta.

Desacordo nas relacións entre persoas ou grupos.

1. Presión que exerce un líquido ou un gas dentro do corpo.

2. Resistencia que ofrecen as paredes dun continente á presión dun líquido ou dun gas que contén.

Calidade das articulacións tónicas que distingue o momento articulatorio culminante nunha palabra, nunha sílaba ou nun fonema.

1. Estado do corpo que experimenta as forzas que o manteñen tenso ou lle impiden contraerse.

2. Resultado das forzas elásticas que, na masa dun corpo, equilibran os esforzos externos que tenden a alongalo.

...

Ciencia que trata de Deus, a súa natureza, os seus atributos e a súa relación co mundo.

Doutrina relixiosa referente a Deus ou ao divino.

                                  ? c B · d I = μ o (? i   I i )

Enunciado ou proposición demostrable nunha teoría.

Teorema do electromagnetismo segundo o que a circulación da indución magnética B creada pola distribución dunha corrente calquera ao longo dunha curva pechada C é proporcional á suma alxébrica das intensidades que atravesan unha superficie que teña a susodita curva por contorno:

Conxunto ordenado de ideas, independentes da realidade práctica, que tratan de explicar un fenómeno.

Conxunto de coñecementos completo e sistemático sobre unha materia, arte ou ciencia.

Teoría segundo a que todos os elementos químicos están constituídos por átomos, que permanecen indivisibles durante as reaccións químicas, e que teñen unha serie de propiedades, como a masa atómica, que é característica de cada elemento. Se dous ou máis elementos se combinan, o composto resultante está formado por átomos dos elementos reaccionantes, onde a molécula é a cantidade mínima dun composto, que ten que estar constituída, como mínimo, por un átomo de cada un dos elementos que a orixinan.

Teoría segundo a que todo o efecto da supercondutividade resulta dunha pequena forza de atracción entre unha parella de electróns con enerxías case iguais (parellas de Cooper). Os electróns libres repélense mutuamente, pero a repulsión está reducida considerablamente por mor do apantallamento dos outros electróns.

Teoría que explica as propiedades das solucións acuosas de electrólitos fortes, admitindo que están completamente disociados en ións e que as desviacións observadas respecto ao comportamento previsto pola ecuación de Arrhenius proveñen das súas interaccións electrostáticas.

Teoría segundo a que o dilema que presentaba a existencia de solucións correspondentes a estados de enerxía negativos, carentes de significación física, pode resolverse postulando que o oco está ocupado por positróns.

Teoría que considera a superficie da Terra como un sistema integrado, en que os organismos vivos e os factores xeolóxicos e climáticos están interrelacionados e se inflúen mutuamente. OBS: Tamén se denomina hipótese de Gaia.

Teoría segundo a que cando un metal ou calquera substancia se disocia en ións ou se somerxe nun disolvente se crea unha diferenza de potencial entre o disolvente e a parte de metal ou substancia que aínda non se disolveu.

Teoría, enunciada co fin de atopar unha formulación que satisfixese a experiencia na radiación dun corpo negro, segundo a que calquera sistema físico en que a coordenada que o caracteriza efectúe oscilacións harmónicas simples, soamente pode ter unha enerxía total E que satisfaga a relación E=nhv, onde n é un enteiro (dito número cuántico), h a constante de Planck e v a frecuencia de oscilación.

Teoría da física dos reactores nucleares, segundo a que o intervalo de enerxía en que evolucionan os neutróns se descompón nun determinado número de bandas de características definidas, o que simplifica o estudo do fluxo neutrónico.

...

Que está ou constitúe o final de algo.

Que sofre unha enfermidade incurable e está na última fase.

Conxunto de instalacións situadas no extremo dun oleoduto.

borne.

Calquera elemento periférico de entrada e de saída que permite servirse a distancia dun ordenador.

Cada un dos extremos dunha liña de transporte público.

Lugar dun porto, aeroporto ou estación onde os viaxantes desembarcan ou agardan para embarcar.

Momento final en que algo remata.

Período de tempo determinado para a realización dalgunha cousa.

Porción dun territorio limitada por propiedade ou xurisdición, especialmente territorio que forma a xurisdición dun concello.

1. Elementos dun todo co que gardan relación.

2. Elemento que aparece nunha expresión matemática.

3. Termo que, nun polinomio ou nunha ecuación, non afecta a ningunha incógnita.

ocábulo propio dunha ciencia ou disciplina determinada.

Lugar que unha cousa ocupa nunha enumeración, segundo o nivel de importancia ou a consideración que se lle atribúa.

Condicións ou circunstancias en que se establece un acordo.

...

termorregulación.

Tropismo que se produce polo efecto da calor.