"AP" (En toda a entrada)

1. Relativo ou pertencente ao pobo ainu ou á súa lingua.

2. Individuo do pobo ainu.

3. Pobo de Asia oriental que habita en diversas illas setentrionais de Xapón.

4. Lingua que fala o pobo ainu. As investigacións toponímicas evidenciaron que era a lingua autóctona do arquipélago xaponés ata a chegada dos grupos continentais.

Grupo humano leucodermo que se localiza na parte meridional da illa de Sakhalin e setentrional da illa de Hokkaido. A orixe desta raza aínda non é segura; trátase dun grupo leucodermo illado en medio de grupos xantodermos. Os datos arqueolóxicos permiten remontar a historia dos ainu a uns 12.000 anos como mínimo, aínda que non permiten resolver a cuestión das orixes.

1. Mestura de gases que forma a atmosfera terrestre. Nas capas baixas da atmosfera, o aire perfectamente seco ten a seguinte composición en volume: nitróxeno 78,084%, osíxeno 20,946%, argon 0,934%, dióxido de carbono 0,033%, outros gases raros 0,002%. Ademais destes compoñentes, o aire contén outros gases impurezas, coma o vapor de auga, ozono, amoniaco, hidrocarburos. O aire ten unha importancia vital, xa que o osíxeno que contén intervén na respiración das plantas e dos animais.

2. Nome xenérico dado antigamente aos gases.

O aire como medio, por oposición á terra e á auga.

ento de pouca intensidade.

1. Aparencia ou aspecto que posúe algo ou alguén con respecto a outro elemento ou persoa.

2. Actitude expresiva dunha calidade persoal ou emoción.

Estado de debilidade causado nunha persoa polo mal de ollo.

Aire que, tratado nun aparato ou instalación de acondicionamento do aire, presenta as condicións higroscópicas, térmicas e de depuración axeitadas para crear e manter nun habitáculo un ambiente de características predeterminadas.

...

Legón ou sacho de pequeno tamaño que se emprega para cortar toxos e xestas.

Ferramenta que consta dunha coitela recta ou curva unida perpendicularmente a un mango, para labrar e desbastar a madeira.

Pezade pedra puída que ten unha zona activa asimétrica e, en ocasións, as súas faces mostran un perfil diferente, sendo unha delas máis aplanada ca a outra.

Útil de corte dobre, cunha sección lonxitudinal aplanada e lixeiramente asimétrica, que presentan unha perforación aproximadamente no seu centro, practicada de face a face.

1. Que esta composto ou formado de alabastro.

2. Que é da cor ou aparencia do alabastro.

Folla ou lámina de alabastro empregada en lugar do vidro para as claraboias dos templos.

Que está provisto dunha ou máis ás.

1. Aplícase aos obxectos que teñen ás sen ser feito propio da súa natureza.

2. Aplícase á ave con ás de cor diferente ao resto do corpo.

Aplícase ao terreo que se pode encharcar ou asolagar.

Que presenta características semellantes ás do pantano.

Defecto ou imposibilidade de falar por afección local dos órganos vocais ou por lesións nerviosas periféricas.

Mudez conxénita que non vai acompañada de xordeira e que desaparece a medida que a criatura se fai grande.