"xia" (En toda a entrada)

1. Acción de decidir ou decidirse.

2. Aquilo que se decidiu.

Calidade de decidido.

1. Calquera resolución ou fallo dun xuíz ou do tribunal competente, en calquera controversia sometida á autoridade xudicial.

2. Parte dispositiva dun acto que implica poder resolutorio nun expediente administrativo, nunha sentenza dun preito civil ou nunha causa criminal.

3. Disposición comunitaria de dereito derivado, obrigatoria en todos os seus elementos.

4. Parte dispositiva dunha lei ou regulamento.

Teoría matemática que consiste nunha aproximación unificadora á estatística matemática, baseada no concepto de xogo de estratexia, que inclúe a estimación puntual e por intervalos, e tamén a teoría dos contrastes de hipóteses.

1. Resolución, decisión ou determinación realizada polo xefe do Estado, polos órganos colexiados do goberno do Estado ou das comunidades autónomas ou por un tribunal ou xuíz sobre calquera materia ou negocio.

2. Decreto con rango de lei ditado con carácter provisional polo goberno en casos de extraordinaria e urxente necesidade e que, no período máximo de trinta días, debe ser aceptada ou rexeitada polo Congreso de los Diputados.

3. Decreto con rango de lei ditado polo poder executivo que contén lexislación delegada polo poder lexislativo.

1. Forma particular que asumen as ordes escritas provenientes da autoridade eclesiástica competente.

2. Decreto co que o lexislador establece prescricións comúns a unha comunidade.

Decisión ou sentenza que ditaba o emperador para resolver as controversias que se lle presentaban sen suxeitarse ás regras do procedemento ordinario.

Colocar nun sitio determinado ou soltar algo que se leva posto ou que se ten collido.

1. Separarse de algo ou de alguén.

2. Abandonar alguén aquilo no que se ocupaba ou no que traballaba.

3. Romper a relación afectiva que se mantén con alguén.

1. Non coller unha cousa por esquecemento.

2. Esquecerse de poñer ou de facer algo.

Facer que algo ou alguén quede dun determinado xeito despois de sometelo a algún tipo de acción.

Dar algo a alguén ao marchar.

...

Que actúa con demagoxia. Tm s.

Xefe político que está á fronte dunha multitude de xente rebelada.

Política baseada no uso de métodos emotivos e irracionais que estimulen os sentimentos dos gobernados, e acepten así uns programas de acción impracticables que pretenden unicamente manter situacións de privilexio.

Estado político no que o goberno se entrega á multitude.

Forma impura de goberno democrático, segundo o concepto aristotélico, na que exercían o poder aqueles individuos que seducían e enganaban ás masas mediante o seu discurso.

Razoamento enganoso que busca conseguir o apoio dos demais para beneficio propio.