"deus" (En toda a entrada)
Amosando 10 resultados de 448.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Denominación grega neotestamentaria do venres, día de preparación do sábado entre os xudeus.
-
-
Inclinación exclusiva ou parcial por un interese particular.
-
Actitude relixiosa segundo a que un grupo social se considera escollido por Deus con exclusión doutros grupos ou pobos de relixión diferente.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Manifestación escatolóxica de Cristo como Señor e a conseguinte instauración definitiva do Reino de Deus na fin da historia.
-
-
Que ten ou demostra pouca intelixencia.
-
Que presenta atraso intelectual.
-
Que é fácil de enganar ou que desaproveita as ocasións.
-
Que resulta molesto ou inoportuno.
-
-
-
Terra ou país onde se nace.
-
Concepto de nación ou unidade coa que se senten identificados os que naceron nunha colectividade determinada ou forman parte dela.
-
Ceo ou morada de Deus.
-
Obriga que teñen os pais de velar polos fillos, telos na súa compaña, alimentalos, procurarlles formación, representalos e administrar os seus bens durante a súa minoría de idade.
-
-
-
Relativo ou pertencente aos paulicianos.
-
Membro da seita dos paulicianos.
-
Seita bizantina que tomou o nome de san Paulo ou o de Paulo de Samosata (s III), e cuxa doutrina atribuía a creación ao deus malvado, negaba a realidade do corpo de Cristo e refusaba o Antigo Testamento.
-
-
-
-
Situación en que non hai guerras, conflitos nin enfrontamentos.
-
Estado dun país que non está en guerra con outro.
-
Estado dun grupo de persoas onde non hai disensións ou preitos.
-
Prohibición eclesiástica de todo acto hostil contra persoas ou bens nunhas condicións determinadas, co fin de paliar as guerras privadas, frecuentes nos ss X e XI.
-
-
Exención ou cesamento de hostilidades internacionais.
-
-
Benestar, sosego ou silencio proveniente da ausencia de molestias, conflitos ou ruídos.
-
Tranquilidade do ánimo, non turbado pola paixón, a ansia ou o temor.
-
Rito litúrxico que consiste en desexárense os fieis mutuamente a paz a través dalgún signo externo, como un bico ou unha aperta.
-
-
...
-
-
-
Acción e efecto de pecar.
-
Cada un dos sete pecados que a tradición eclesial considera como cabeza e orixe doutros vicios e pecados, e que son a soberbia, a avaricia, a luxuria, a gula, a ira, a envexa e a preguiza.
-
Pecado que causa a morte da alma.
-
Pecado da humanidade no principio da súa historia, do que participan todos os homes e polo que o xénero humano perdeu o estado orixinal.
-
Pecado que ofende levemente a Deus.
-
-
-
Dicir a alguén o desexo ou necesidade de algo para que o cumpra. Tm abs.
-
Precisar algunha cousa.
-
Solicitar o noivo permiso aos pais da noiva para casar.
-
Fixar un prezo.
-
Desexar obter algo.
-
Suplicar esmola. Tm abs.
-
-
-
-
Sacramento en que un sacerdote perdoa os pecados cometidos despois do bautismo á persoa que os confesa.
-
Pena imposta ao penitente como satisfacción dos pecados cometidos.
-
Mortificación que alguén se impón para pedir perdón polas súas culpas diante de Deus.
-
Arrepentimento que sente o pecador e propósito de non volver pecar.
-
-
Cousa desagradable e molesta que hai que aturar.
-
Castigo que alguén debe cumprir por algún mal que fixo.
-
-
Castigo público que impuña o tribunal da Inquisición a algúns reos.
-
estido distintivo dos reos da Inquisición, que adoptan os penitentes das procesións.
-
-
...
-