"Conti" (En toda a entrada)

Relativo ou pertencente aos deuses ou a Deus.

Que é perfecto no seu xénero, extraordinariamente bo ou bonito.

Fenómeno literario que apareceu en España entre os ss XV e XVII, que consiste no aproveitamento de obras, temas ou modalidades estilísticas que procede da literatura profana para transmitir contidos relixiosos.

Liña ou elemento que serve para dividir ou separar.

Liña de accidentes do relevo que constitúe a separación de dúas concas hidrográficas contiguas, e a partir da que diverxen as augas que proceden de precipitación.

Que doa algo. Tm s.

1. Que doa sangue ou órganos do seu corpo para que lle sexan transfundidos ou transplantados a outra persoa. Tm s.

2. Individuo de sangue compatible coa do resto da poboación, 0 negativo, polo que pode ser transfundido a calquera receptor.

Persoa que corría cos gastos dunha obra de arte ou arquitectónica, normalmente de carácter relixioso, e en que adoitaba aparecer a súa imaxe.

Átomo que, nun semicondutor, está contido como impureza ou incorporado intencionadamente a un elemento capaz de doar un electrón.

Substancia que, nas reaccións químicas heterolíticas, proporciona electróns.

1. Moeda grega de prata que continuou circulando entre os romanos.

2. Unidade monetaria da Grecia moderna, vixente desde 1833 ata a entrada do euro, en 2002 que se dividía en 100 lepta.

3. Moeda antiga de Persia antecedente do dirhem musulmán.

Antiga unidade de peso que equivale a 1/8 de onza (3,594 g).

Parte da dispositio externa dunha obra en que se relaciona o contido explícito do texto coa intención ou mensaxe subxacente, chamada consilium.

Orde de execución dos trazos dunha letra e sentido segundo o que se executou.

Condutos do organismo animal.

1. Que constan de dous elementos que desempeñan unha dobre función.

2. Aplícase á vivenda con dous niveis que se comunican por unha escaleira interior, un para a zona de día e outro para dormitorios. Tm s m.

3. Aplícase ao sistema de comunicación que consiste na transmisión e na recepción de información simultánea a través dunha soa canle. Tm s m.

Conxunto de placas tectónicas superpostas, contidas entre dous planos de encabalgamento.

Calidade de duro.

1. Resistencia dunha substancia a ser relada.

2. Conxunto de propiedades mecánicas dos materiais sólidos que indican a resistencia que exercen á deformación ou a seren raiados.

3. Procedemento para determinar a dureza dun material que se refire a unha escala convencional.

Induración circunscrita da epiderme que está formado por unha acumulación de células estratificadas da capa córnea da fricción ou da presión prolongada e repetida.

1. Ausencia de harmonía nos contornos.

2. Oposición forte entre as cores.

Grao de contraste entre os brancos e os negros nun positivo ou entre as zonas claras e as opacas nun negativo.

...

Símbolo da forza electromotriz, utilizado especialmente en corrente continua ou para valores eficaces de corrente alterna.

Símbolo da intensidade do campo eléctrico.

Símbolo da iluminación.

Símbolo do punto cardinal leste na nomenclatura científica internacional.

Quinto elemento da notación alfabética en letras latinas, utilizada nos países xermanófonos e anglófonos, que corresponde a mi.