"oto" (En toda a entrada)
Amosando 10 resultados de 1528.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Tipo de aeromotor capaz de aproveitar a enerxía eólica para xerar electricidade.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Micotoxina de peso molecular baixo, excretada polos fungos sobre cereais e cacahuetes expostos á humidade e a temperaturas cálidas.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Relativo ou pertencente ao afototropismo.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Fototropismo no que a resposta ao estímulo da luz é negativa.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Nome dado polos turcos orientais ao irmán primoxénito e polos otománs ao señor ou amo.
-
-
Executar mediante o garrote.
-
Apertar con forza as ligaduras dunha cousa tensándoas e dándolle voltas a un pau que se lles entrecruza.
-
Suxeitar a alguén de xeito que non se mova.
-
Quedar inmóbil ou ríxido un membro do corpo ou un aparello.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Acción e efecto de agradecer.
-
-
Calidade de agresivo.
-
Expresión dunha tendencia do individuo que o leva a atacar persoas ou cousas no plano motor, verbal ou imaxinario.
-
-
-
Barriña de metal ou doutra materia dura, acabada en punta.
-
-
Barra pequena, fina e longa, normalmente de metal, rematada en punta nun extremo e cun burato no outro polo que se fai pasar o fío, usada para coser e bordar.
-
Peza metálica alongada acabada en gancho e provista de medios para cerrar o que serve para formar a malla nas máquinas de fabricación de xéneros de punto.
-
-
-
Peixe da familia dos belónidos, de corpo alongado e moderadamente comprimido, de cor prateada e verdosa no lombo, coas mandíbulas prolongadas nun bico agudo e dentado, as aletas dorsal e anal moi posteriores e a caudal en forma de furca pronunciada.
-
Nome que reciben algunhas especies de peixes da familia dos singnátidos, de aspecto semellante ao cabaliño de mar pero co corpo estirado.
-
-
Picor ou sabor acedo que teñen algúns viños, especialmente os novos
-
Acabamento rematado en punta, cuberta cónica ou piramidal de gran pendente, nunha construción.
-
-
...
-
-
-
-
-
Mestura de gases que forma a atmosfera terrestre. Nas capas baixas da atmosfera, o aire perfectamente seco ten a seguinte composición en volume: nitróxeno 78,084%, osíxeno 20,946%, argon 0,934%, dióxido de carbono 0,033%, outros gases raros 0,002%. Ademais destes compoñentes, o aire contén outros gases impurezas, coma o vapor de auga, ozono, amoniaco, hidrocarburos. O aire ten unha importancia vital, xa que o osíxeno que contén intervén na respiración das plantas e dos animais.
-
Nome xenérico dado antigamente aos gases.
-
-
O aire como medio, por oposición á terra e á auga.
-
ento de pouca intensidade.
-
-
Aparencia ou aspecto que posúe algo ou alguén con respecto a outro elemento ou persoa.
-
Actitude expresiva dunha calidade persoal ou emoción.
-
-
Estado de debilidade causado nunha persoa polo mal de ollo.
-
Aire que, tratado nun aparato ou instalación de acondicionamento do aire, presenta as condicións higroscópicas, térmicas e de depuración axeitadas para crear e manter nun habitáculo un ambiente de características predeterminadas.
-
...
-