"Oria" (En toda a entrada)

1. Relativo ou pertencente ao pobo ainu ou á súa lingua.

2. Individuo do pobo ainu.

3. Pobo de Asia oriental que habita en diversas illas setentrionais de Xapón.

4. Lingua que fala o pobo ainu. As investigacións toponímicas evidenciaron que era a lingua autóctona do arquipélago xaponés ata a chegada dos grupos continentais.

Grupo humano leucodermo que se localiza na parte meridional da illa de Sakhalin e setentrional da illa de Hokkaido. A orixe desta raza aínda non é segura; trátase dun grupo leucodermo illado en medio de grupos xantodermos. Os datos arqueolóxicos permiten remontar a historia dos ainu a uns 12.000 anos como mínimo, aínda que non permiten resolver a cuestión das orixes.

1. Mestura de gases que forma a atmosfera terrestre. Nas capas baixas da atmosfera, o aire perfectamente seco ten a seguinte composición en volume: nitróxeno 78,084%, osíxeno 20,946%, argon 0,934%, dióxido de carbono 0,033%, outros gases raros 0,002%. Ademais destes compoñentes, o aire contén outros gases impurezas, coma o vapor de auga, ozono, amoniaco, hidrocarburos. O aire ten unha importancia vital, xa que o osíxeno que contén intervén na respiración das plantas e dos animais.

2. Nome xenérico dado antigamente aos gases.

O aire como medio, por oposición á terra e á auga.

ento de pouca intensidade.

1. Aparencia ou aspecto que posúe algo ou alguén con respecto a outro elemento ou persoa.

2. Actitude expresiva dunha calidade persoal ou emoción.

Estado de debilidade causado nunha persoa polo mal de ollo.

Aire que, tratado nun aparato ou instalación de acondicionamento do aire, presenta as condicións higroscópicas, térmicas e de depuración axeitadas para crear e manter nun habitáculo un ambiente de características predeterminadas.

...

1. Aviso ou sinal que se fai en caso de perigo.

2. Aviso ou sinal que dá nun exército para preparar a defensa ou o ataque.

Sistema mobilizador do comportamento que prepara inmediatamente unha resposta adaptada a unha situación urxente.

Inquietude causada pola crenza na inminencia dun perigo ou a proximidade dun inimigo.

Dispositivo de seguridade, capaz de emitir sinais perceptibles cando o sistema presenta unha anomalía.

Sinal para anunciar unha mensaxe de auxilio ou un aviso de ciclón.

Estado de crise previsto no ordenamento constitucional que permite ao goberno a modificación transitoria do réxime constitucional ordinario aínda que non permite a suspensión de ningún dos dereitos nin liberdades dos cidadáns.

  Relativo ou pertencente á alcabala.

Libro en que figuraban as leis e ordenanzas relativas á forma na que debían repartirse e cobrarse as alcabalas.

Lista para a repartición e cobro de alcabalas.

Territorio en que se cobraban ou se pagaban as alcabalas.

1. Persoa que nun centro penitenciario ou prisión preventiva ten ao seu cargo a custodia e seguridade dos presos e a organización do réxime do centro.

2. Funcionario que nas alfándegas ten a misión de gardar e conservar as mercadorías dos almacéns para a percepción do imposto do timbre do estado.

1. Gobernador árabe dunha provincia ou cidade.

2. Castelán ou gobernador dun castelo.

Persoa que, nos ss XIV e XV, nalgúns territorios de réxime señorial ou real, velaba polo cumprimento das ordenanzas de pesca.

Calidade de aleatorio.

Propiedade das variables aleatorias de poderen tomar calquera valor dentro dun intervalo, con probabilidades fixadas previamente.

Que depende dun acontecemento incerto ou dunha continxencia.

ariable que pode recibir diversos valores numéricos que dependen do azar.

Movemento vangardista na creación musical posterior a 1960 baseado na improvisación a partir de composicións escritas con novas grafías e nas que intervén en grande medida o azar.

Aquilo que representa algunha cousa ou idea por semellanza suxestiva.

Representación metafórica de ideas abstractas mediante figuras ou temas plásticos.

Figura retórica que consiste en desenvolver unha imaxe ou sucesión de imaxes, de maneira que expresen á vez un sentido directo e outro figurado, ambos os dous completos.

1. Cada un dos apéndices que posúen os peixes, que ás veces teñen unha función locomotora, pero sempre estabilizadora, compensadora e de temón.

2. Apéndice doutros animais acuáticos semellante á aleta dos peixes.

Calzado de goma en forma de pa que usan as persoas para impulsarse ao nadar ou ao bucear.

Peza ou parte dun obxecto que sobresae a xeito de á.

1. Saínte de certas bombas de aviación que as estabiliza na súa traxectoria.

2. Peza das armas Mauser que serve para pousala en situación de seguridade, de desmontaxe ou de tiro.

Cada unha das paredes que nas pontes e sumidoiros serven para conter as terras e guiar as augas.

1. ...

Acción e efecto de aliñar ou aliñarse.

Liña pola que se fai un aliñamento.

Conxunto de pedrafitas dispostas en ringleira nun espazo aberto seguindo un plan predeterminado das que descoñecemos o seu obxectivo e a súa función.

Liña fixada polos planos, estudos de detalle e normas urbanísticas que debe ser obrigatoriamente respectada polas edificacións urbanas na súa situación respecto ás vías e prazas públicas.

Igualdade na disposición que poden adoptar as liñas nun parágrafo ou texto calquera.

Acción e efecto de aliñarse nun dos grandes bloques nos tempos da Guerra Fría.

Cada unha da liñas das cartas celestes que teñen como finalidade axudar a recoñecer as estrelas e as constelacións.

Efecto de colocar as tropas sobre unha liña recta imaxinaria que se supón trazada no terreo.