"Edite" (En toda a entrada)

1. Relativo ou pertencente a Grecia, aos seus habitantes ou á súa lingua.

2. Natural ou habitante de Grecia.

1. Relativo ou pertencente ao pobo grego.

2. Individuo do pobo grego.

3. Pobo de orixe indoeuropea que chegou en sucesivos momentos históricos ata as costas do Mediterráneo a comezos do II milenio a C, procedente da conca do río Danubio, no SL de Europa.

  Lingua illada da familia indoeuropea, que se fala na Hélade, e nas costas e nas illas do Mar Exeo. Na época histórica constituíu un amplo mosaico de dialectos que acadaron categoría literaria. O grego da época alfabética comezou no s VIII a C.

Termo que significa ‘dereito’ e co que se designan os diferentes dereitos, dos que destacan o ius honorarium, dereito fundado sobre os edictos dos maxistrados; o ius naturale, dereito que se considera establecido pola natureza; o ius civile, dereito introducido en Roma tras a súa entrada en contacto con outras civilizacións mediterráneas; e o ius gentium ou dereito de xentes.

Dereito de emitir moeda que xeralmente correspondía ao rei.

Facultade que tiña, no dereito romano, o patrón sobre o colono, un home libre ligado a perpetuidade á terra doutro para cultivala a cambio dun pago en diñeiro ou en especie.

Designación da lingua grega que, baseada no dialecto ático, se falou no Mediterráneo a partir da época de Alexandre o Grande.

Lingua común e xeral, en oposición a dialecto, de carácter uniforme e que se presenta nun territorio.

Relativo ou pertencente aos pobos do Levante ou do Mediterráneo Oriental.

Natural ou habitante deste territorio.

Relativo ou pertencente aos libiofenicios.

Individuo do pobo libiofenicio.

Pobo mencionado por Diodoro, Éforo e Avieno que habitaba na costa mediterránea de Andalucía. Podía descender dos colonos fenicios e da poboación local, os bástulos.