"Carré" (En toda a entrada)

1. Que ten existencia real e se percibe polos sentidos.

2. Que designa un suxeito real e non unha calidade ou relación nela mesma.

Que se coñece ou expresa de forma exacta, sen vacilacións de ningún tipo.

Que se forma pola unión de partículas nunha masa máis ou menos sólida (por oposición a fluído).

Arte abstracta, segundo Theo van Doesburg no manifesto Art Concret (1930), que xurdiu como reacción á fundación domovemento artístico Cercle et Carré, malia estar vinculada a eles nun comezo.

Música que se basea no emprego de sons e ruídos que poden reproducirse de diversas formas e que configuran unha peza musical. Principiouna Pierre Schaeffer no estudo da radio francesa en 1948.

Poesía que renuncia á sintaxe usual e iguala os valores semántico e gráfico da imaxe e inclúe, ademais, unha variedade de experimentos poéticos de tipo visual, fonético e cinético. OBS: Tamén se denomina poesía experimental, visual ou fonética.

1. Facer un nobelo co fío dunha madeixa.

2. Facer un rolo pequeno con fío, cable, ou material similar que está nun rolo meirande.

debaer.

Facer que unha persoa siga un camiño equivocado.

Facer que unha persoa non actúe de xeito razoable.

Apartarse alguén do camiño debido.

Comportarse dunha maneira equivocada.

Indicar a alguén o camiño que debe seguir para chegar a un lugar.

Dirixirse algo ou alguén cara a un lugar ou un obxectivo. Tm v pron.

Acción que implica unha utilización moi elevada da forza física ou mental para superar algunha dificultade ou conseguir algunha cousa.

Forza por unidade de superficie aplicada a un corpo. Coñécese como esforzo de tracción ou tracción, e o esforzo de compresión ou compresión, se as forzas son perpendiculares á superficie. Cando as forzas son tanxenciais, fálase de esforzo de cizallamento ou esforzo cortante. OBS: Tamén se denomina tensión.

Medida da intensidade con que unha frota actúa sobre os recursos pesqueiros.

Emitir as persoas ou os animais sons que forman palabras.

1. Comunicar algo que se pensa utilizando a linguaxe articulada.

2. Comunicarse a través doutro procedemento distinto á palabra.

Manter unha conversación con alguén.

1. Ocuparse dun tema determinado.

2. Interceder por alguén valéndose de influencias.

Estimular o gando mediante voces ou coa aguillada para que fagan algo.

Pronunciar un discurso diante dun público.

...

1. Aerosol formado por partículas carbonosas sólidas dispersas nun gas.

2. Tubo por onde circulan os gases de combustión nas caldeiras de vapor e noutros aparatos calefactores.

apor visible que exhalan os líquidos ou corpos húmidos máis quentes ca o aire do ambiente.

Sentimento de fachenda, de orgullo ou altivez que mostra alguén.

1. Líquido, normal ou patolóxico, do corpo dun animal ou dunha planta.

2. Líquido viscoso contido na cámara anterior do ollo dos cefalópodos e dos vertebrados, entre a córnea e o cristalino.

3. Cada un dos catro humores (bile, atrabile, pituíta e sangue) que, segundo a medicina antiga, segregaba o organismo e do equilibrio dos que dependían a saúde e a enfermidade.

4. Líquido xelatinoso contido na cámara posterior do ollo dos cefalópodos e dos vertebrados entre o cristalino e a retina.

1. Estado de ánimo, que fai referencia a unha disposición afectiva do espírito ou do temperamento, con inclinación á alegría ou á tristeza.

2. Boa disposición para facer algo.

Tendencia de alguén a ver o lado positivo ou irónico das cousas.

1. ...