"Sus" (En toda a entrada)

Converter unha substancia orgánica en pedra ou nunha substancia de consistencia pétrea. Tm v pron.

Deixar a alguén paralizado a causa dun susto ou acción violenta.

Quedar alguén paralizado a causa dun susto ou reacción violenta.

Que se sustenta no aire.

Aeronave moi lixeira, sen motor e con superficies sustentadoras fixas durante o voo, que voa aproveitando as correntes atmosféricas.

1. Sustentarse un paxaro no aire sen bater as ás.

2. oar un planador ou un avión cos motores parados.

Pisar algunha cousa para facela lisa.

Sacarlle a plana a unha pataca ou a unha froita.

Que recorda a forma dun plano xeométrico ou que forma parte del.

1. Que ten todos os elementos situados nun plano.

2. Aplícase á xeometría ou á trigonometría que tratan de figuras ou de ángulos planos.

1. Superficie tal que, calquera recta que pase por dous dos seus puntos se atopa totalmente contida nesa superficie.

2. Cada un dos tres planos que se cortan nun punto e que serven para fixar a posición de calquera punto do espazo coa axuda das liñas coordenadas.

Superficie dun corpo cunha configuración semellante á dun plano xeométrico.

1. Superficie real ou imaxinaria relativa a uns puntos, fenómenos ou obxectos situados á mesma altura ou distancia respecto a un nivel de referencia estable.

2. ...

1. Conxunto de habitantes dun lugar.

2. Colectivo de seres humanos dunha certa magnitude e xeograficamente determinado.

3. Conxunto de individuos dunha mesma especie que habitan nunha área determinada ou nun medio limitado convencionalmente.

4. Poboación que ten a idade mínima para acceder ao mercado laboral.

5. Poboación residente que ten uns dereitos e deberes respecto do concello en que está censada.

6. Suma das persoas residentes presentes e das transeúntes.

7. Parte da poboación que non exerce ningunha actividade económica remunerada nin se atopa en disposición de realizala.

8. Conxunto de individuos dunha mesma especie que se poden cruzar libremente entre eles. Constitúe un grupo de reprodución limitado polo seu medio ou polo seu sistema xenético.

Lugar poboado.

...

Relativo ou pertencente ao polo.

Situado nun polo ou preto dun polo.

1. Aplícase aos enlaces, moléculas ou medios que presentan polaridade.

2. Medio constituído por moléculas polares e que se caracteriza por unha constante dieléctrica elevada.

3. Enlace covalente entre dous elementos de diferente electronegatividade.

Sistema de coordenadas definido no plano, que vén dado polas funcións raio vector (r), que é a distancia á orixe, e o argumento ou ángulo polar (ϑ), que é o ángulo respecto a unha dirección prefixada.

Gráfico ou diagrama que relaciona os coeficientes de sustentación e resistencia aerodinámicas dun perfil aerodinámico para cada valor do seu ángulo de ataque.

Eixe de rotación cos extremos diferentes, que presenta a propiedade de que o fenómeno que ten lugar nun deles non se repite no outro.

Réxime que se caracteriza polas baixas temperaturas anuais, só durante tres ou catro meses ao ano as temperaturas medias son superiores aos cero graos.

1. Extremo do eixe de revolución dunha esfera ou de calquera superficie de revolución.

2. Orixe dun sistema de coordenadas polares.

1. Extremo oposto dunha célula, un órgano ou un organismo.

2. Punto da superficie do cigoto máis próximo ao núcleo e que sinala un dos dous extremos de distribución gradual de substancias.

3. Extremo da superficie do cigoto máis afastado do núcleo e cargado de vitelina para a posterior nutrición do embrión.

1. Punto en que o eixe de rotación dun astro corta a superficie deste.

2. Punto en que o eixe de rotación da Terra corta a esfera celeste.

...