"deus" (En toda a entrada)

Bebida que, segundo a mitoloxía grega, tomaban os deuses e lles daba a inmortalidade.

Bebida de sabor exquisito.

Líquido azucrado que segregan moitas plantas a través dos nectarios e que atraen os insectos e os paxaros nectarívoros, responsables da súa polinización.

1. Ocupación, actividade ou asunto que persegue conseguir beneficios.

2. Acto de autonomía privada, con efectos xurídicos determinados polo dereito, polo que o outorgante regula os seus propios intereses.

Local destinado para uso comercial.

Asunto do que se obtén proveito ou vantaxes.

Árbore caducifolia, da familia das xuglandáceas, de cortiza lisa e gris, follas alternas imparipinnadas, flores masculinas en amentos e flores femininas solitarias e froitos, as noces, drupáceos e comestibles. A madeira é moi apreciada en ebanistaría.

Árbore da familia das meliáceas, de cortiza gris pálida que se escurece co paso do tempo. A madeira presenta manchas de cor negra.

Árbore, da familia da xuglandáceas, de follas compostas e froito negro.

Intervalo de tempo que transcorre entre a fin do crepúsculo vespertino e o comezo do crepúsculo matutino.

Escuridade durante ese tempo.

Relativo ou pertencente á subraza norpacífica ou aos seus representantes.

Individuo da subraza norpacífica.

Subraza que pertence á raza amerindia, que está integrada por individuos de altura mediana, cabelos lisos, braquicefalia e rasgos mongoloides moi acentuados. Orixinariamente estendeuse desde Alaska ata California.

Acción e efecto de obedecer.

Calidade de obediente.

1. irtude que consiste en someter a vontade propia ao xuízo doutro, recoñecido como superior lexítimo.

2. Precepto, instrución ou penitencia que o superior impón a un relixioso.

Fidelidade do súbdito ao soberano.

Pertenza a unha causa, a unha ideoloxía ou a un partido.

Ofrecemento a Deus dalgunha cousa, especialmente o pan e o viño da eucaristía.

Ofrenda espontánea dos fieis durante a misa, ou en ocasión doutros sacramentos, como acto de culto e devoción.

Acto ou rito mediante o que se consagra unha persoa a Deus como oblato.

Que está integrado en determinadas ordes relixiosas. Tm s, referido a persoa.

1. Rapaz ofrecido polos pais a un mosteiro para ser educado ou para consagralo a Deus.

2. Laico que habitaba nun mosteiro ou que tiña relación con el.

Membro dalgunhas congregacións relixiosas, como os Oblatos de María Inmaculada.

Membro dunha asociación relixiosa, semellante a unha terceira orde.