"music" (En toda a entrada)

Aparato que se emprega na construción.

Termo que se emprega para indicar, xunto cunha cifra, a posición cronolóxica de cada obra musical da produción dun autor.

Lugar dedicado á pregaria, que comprende desde as capelas autorizadas para a celebración da misa ata simples altares destinados á veneración dos fieis.

Drama musical de tema relixioso, creado inicialmente para ser representado.

Congregación de presbíteros fundada por san Filipe de Neri. OBS: Nesta acepción adoita escribirse en maiúscula.

Institución fundada polos salesianos encamiñada á diversión dos mozos os días de festa, consistente en xogos, veladas literario-musicais e oracións.

1. Agrupación de diversos tecidos que forman unha unidade estrutural encargada do cumprimento dunha función determinada no seo dun vexetal ou un animal. O conxunto de órganos con orixe embrionaria común e cunha función relacionada constitúen un aparato.

2. Parte do corpo que, a pesar de estar formada por elementos que proveñen de sistemas diversos, constitúe unha unidade para a función ou as funcións determinadas que exerce.

3. Conxunto de  órganos do corpo humano que participan na produción de emisións fónicas.

1. Instrumento aerófono constituído por xogos de tubos que, ao premer unhas teclas, soan ao sopro do vento xerado por foles ou por un compresor eléctrico.

2. Instrumento en que os diferentes sons e timbres se obteñen por medios electrónicos.

3. Instrumento musical que se fai soar mediante unha manivela xiratoria que acciona un cilindro pechado dentro dunha caixa, xeralmente en forma de piano.

Medio de difusión voceiro das ideas dun grupo, partido, entidade ou sociedade.

Arma que consistía nun conxunto de canóns de arcabuz ou de fusil, que podían ser disparados de golpe ou un a un.

...

1. Descrición dos órganos dun organismo, que se limita á forma externa ou tamén á súa estrutura anatómica.

2. Parte da botánica que describe externamente e estruturalmente os órganos vexetais.

Descrición, con datos históricos, dos instrumentos musicais.

Estudo dos órganos dos animais ou das plantas, tanto dos aspectos estruturais coma dos funcionais.

Disciplina da musicoloxía que estuda as características dos instrumentos desde o aspecto acústico e mecánico.

1. Conxunto de instrumentos reunidos para realizar unha interpretación musical e que se dividen en catro grupos: corda, vento (ou madeira), metal e percusión.

2. Conxunto de músicos dunha orquestra.

1. Parte anterior da platea situada baixo a escena na que acostuman estar os músicos que cooperan na execución dun espectáculo teatral no teatro moderno.

2. Espazo circular e non enlousado do teatro grego, situado entre a escena e a bancada e coa ara de Dióniso no centro, destinado ás danzas do coro.

Orquestra que conta cun reducido número de instrumentos.

Conxunto de máis de 40 compoñentes formado por instrumentos de corda, vento-madeira, vento-metal e percusión, destinado á interpretación do repertorio sinfónico.

Adaptar unha peza musical para que poida ser interpretada polos diferentes instrumentos dunha orquestra.

Organizar algo.

Símbolo da cantidade de movemento.

Símbolo do protón.

Símbolo do prefixo pico-.

1. Indicación de dinámica musical que, nunha partitura, prescribe unha interpretación con pouca sonoridade (piano).

2. Indicación, nunha peza de órgano, pola que é necesario empregar o positivo.

Tipo de semicondutor extrínseco dopado con aceptores.

1. Expresión emotiva moi forte e de grande intensidade que perturba o ánimo e a razón.

2. Sufrimento de Xesús antes de morrer.

3. Parte dos evanxeos onde se narran os últimos días da vida de Xesús Cristo.

4. Composición musical sobre a narración evanxélica dos últimos días de Xesús Cristo, que se practicou cantada en canto plano e dedicada ao culto na Idade Media.

1. Categoría aristotélica, contraposta á acción, que expresa o estado dun ente afectado pola acción doutro.

2. Afección ou modificación do suxeito psíquico que se caracteriza por tal polarización da afectividade nun único sentimento que deixa debilitadas ou anuladas a capacidade de xuízo e a vontade.

3. Emoción ou sentimento moi forte.

4. Tendencia ou emoción sexual intensa, fortemente arraigada.

...