"MIT" (En toda a entrada)

1. Instrumento que permite medir a masa dun corpo comparándoa coa doutro, de masa coñecida, mediante a igualación ou determinación da relación que existe entre os seus pesos nun campo gravitatorio calquera.

2. Balanza aperiódica de precisión.

3. Balanza dun só prato que indica directamente a masa medida, equilibrando por si mesma a carga.

4. Balanza que, polo seu deseño, os seus materiais e a súa coidadosa construción, fai posible a determinación de masas cun grao elevado de exactitude.

1. Cadro xeral das relacións de débeda e crédito que enlazan un ámbito económico co exterior.

2. Parte da balanza de pagamentos que rexistra os intercambios de mercadorías entre un país e o resto do mundo.

3. Documento contable que recolle todas as transaccións económicas realizadas nun país durante un tempo determinado entre os seus residentes e os do resto do mundo.

Símbolo ou emblema da xustiza, que se adoita representar cunha muller cos ollos tapados (alegoría da imparcialidade) que sostén unha balanza (símbolo do equilibrio).

Cetáceo da suborde dos misticetos, da familia dos balénidos, dos neobalénidos e dos estríctidos que poden acadar ata os 30 m de lonxitude. Carecen de dentes e no seu lugar teñen barbas que actúan como filtro para reter o plancto do que se alimentan, especialmente de krill. Durante o verán habitan nos mares fríos e durante o inverno nos temperados, onde nacen as crías.

Cada unha das láminas que presenta este mamífero na mandíbula superior que pola súa dureza ten diferentes aplicacións.

Lámina de calquera material semellante ao que se extrae da mandíbula superior do cetáceo do mesmo nome.

Balea, da familia dos escríctidos, de ata 15 m de lonxitude, coa aleta dorsal pouco prominente. Ten características anatómicas singulares e primitivas dentro das baleas.

Balea ártica, da familia dos balénidos, de ata 20 m de lonxitude, que presenta manchas brancas debaixo da cabeza, que carece de calosidades e ten o beizo inferior branco.

Acción e efecto de baleirar.

Procedemento para a reprodución de esculturas ou relevos que consiste en aplicar ao modelo xeso ou materiais semellantes esperando a que endureza, conseguindo así un molde que permitirá obter copias do orixinal.

Que non ten contido, interese ou fundamento.

Que non ten xente.

Que non ten o seu espazo ocupado.

Sentimento experimentado pola ausencia dunha persoa ou cousa.

Lugar de gran profundidade ou visto desde unha considerable altura onde non se rexistran corpos sólidos.

Cada unha das aberturas (portais, xanelas, espazos entre columnas) situadas nun entrepano de parede ou noutra construción.

Espazo desprovisto de materia.

Concepto límite, segundo a física clásica, dun espazo desprovisto totalmente de materia, en que se propagan os campos.

Rexión do espazo en que a presión atmosférica foi reducida para evitar a influencia da atmosfera sobre os procesos que se levan a cabo no interior do espazo pechado.

Conxunto que non contén ningún elemento.

...

Sinal que advirte da existencia dun límite ou dun perigo.

Sinal que marca unha ruta aérea ou define as áreas de estacionamento, manobra e aterraxe ou calquera circunstancia que aconteza nun aeroporto.

Sinal que advirte dun perigo ou dunha rede, ou que marca as características da zona pola que navega unha embarcación.

Moldura que cingue a voluta do capitel xónico polo centro da súa cara lateral.

Muro que nos anfiteatros e teatros clásicos separaba os asentos das diferentes clases sociais e no que se abrían os vomitorios.

Cada un dos diversos tipos de cíngulos e bandas, como a correa da que pendía a espada que brandían os soldados romanos, que se usaban como insignia de oficial.

Unha das dobras da toga, a primeira que se forma, que vai desde o costado dereito ata o ombreiro esquerdo.

Cada unha das partes laterais dalgunha cousa, que abrangue o espazo comprendido entre unha liña central imaxinaria e o bordo máis externo.

Territorio de extensión indeterminada que está á beira dun río ou dunha ría, por oposición ao territorio que se atopa do outro lado.

1. Parcela do interior dun terreo de xogo ou cancha deportiva achegada aos límites laterais do mesmo.

2. Cada unha das liñas definidas regulamentariamente que delimitan lateralmente o interior dun terreo de xogo ou dunha pista deportiva.

Cada unha das dúas metades simétricas en que se divide unha embarcación, babor e estribor.

Anaco de rede de pesca nalgúns aparellos.

Tira de tea que vai desde o ombreiro ata o costado oposto e que atravesa o peito como insignia dalgún cargo ou honra.

Calquera fita ou tira feita de diversos materiais que presenta os bordos paralelos e máis longa ca ancha.

Bordo elástico que rodea a táboa do billar.

Aquilo que se estende sobre un espazo longo e relativamente estreito.

Liña ou calquera outro debuxo estreito e longo, en especial sobre tea.

Formación anatómica estreita e alongada.

Moldura arquitectónica longa e estreita.

Zona máis ou menos escura que se observa no sarcómero.

Calquera dos intervalos finitos que están dentro do dominio de valores dunha magnitude física.

Cada unha das dúas pezas da rede que prolongan o funil dunha arte de arrastre de fondo.

...

Onomatopea que imita un disparo.

Efecto sonoro de detonación producido polas ondas de choque dun avión en réxime supersónico.

Asento pequeno, de tres ou catro pés e sen respaldo, que serve para sentarse ou apoiar os pés.

Muro dunha fortificación protexido por un paramento e que permite disparar aos soldados.