"deus" (En toda a entrada)

Alimento que os hebreos recibiron de Deus na súa travesía polo deserto.

Planta herbácea do xénero Glyceria e algunhas árbores do xénero Fraxinus, das que se extrae unha substancia resinosa empregada como purgante.

Substancia resinosa e azucrada que flúe de diversos vexetais e que se solidifica rapidamente ao saír que se emprega na industria farmacéutica como purgante ou laxante.

Acción ou efecto de mandar.

Aquilo que se manda.

Despacho xudicial en que se ordena executar algunha dilixencia.

Cada unha das normas morais da relixión católica que debe cumplir o crente, especialmente os mandamentos da lei de Deus ou Decálogo e os mandamentos da Igrexa.

porco.

Que amosa falta de limpeza ou hixiene no aspecto persoal ou ao facer as cousas. Tm s.

Apelativo que se daba nos reinos cristiáns da Península Ibérica aos xudeus e musulmáns conversos ao cristianismo, especialmente se seguían practicando a súa relixión en segredo.

1. Figura de diferentes materiais, que imita unha cara, con buracos para os ollos e a boca, co que unha persoa cobre o rostro.

2. Peza de veludo ou satén con buratos para os ollos, utilizada para tapar a cara e non ser recoñecido.

1. Peza empregada para protexer a cara.

2. Gorgueira e tea metálica bordeadas con coiro que, en esgrima, se adapta á cara por medio dunha tira elástica.

3. Careta de caucho ou lona impermeable, que protexe os ollos e as vías respiratorias nun entorno de aire irrespirable.

4. Careta de tule ou tea metálica, destinada a protexer a cara e a cabeza das picaduras das abellas ao manipular as colmeas.

5. Careta que cobre o nariz e a boca e que axuda a inhalar o osíxeno que procede dun depósito.

6. Careta provista de filtros de vidro, empregada polos obreiros para protexer o rostro nalgúns traballos perigosos.

7. ...

Unión dun home e dunha muller, lexitimada pola sociedade, para formar un núcleo familiar.

Parella unida en matrimonio.

Froito comestible da maceira de carne branca e pel fina de cor amarela, verde ou vermella.

ariedade de mazá de maduración serodia de cor amarela ou rubia, agridoce.

Mazá de ouro que Éride propuxo como premio para a máis fermosa das deusas. A decisión correspondeulle a Paris, que elixiu a Helena e orixinou a Guerra de Troia.

noz.

Acción e efecto de mediar.

Culminación superior dun astro.

1. Intercesión de Xesús Cristo ante Deus a favor dos homes.

2. Intercesión da Nai de Deus ante Xesús Cristo a favor dos homes.

1. Medio pacífico de resolver os problemas internacionais que consiste no feito de que un terceiro interveña entre as partes litigantes, propoñendo unha solución.

2. Procedemento para resolver os conflitos, en especial cando son de carácter colectivo, mediante a intervención de organismos públicos ou de persoas que actúan entre as partes enfrontadas.

Actividade propia dun axente, dun termo, dunha realidade ou dun principio intermediario, como por exemplo a do demiúrgo platónico ou a do termo medio no siloxismo aristotélico.

Actuación de operadores especializados nun mercado financeiro, para mediar na negociación entre demandantes e oferentes de activos financeiros.