"tera" (En toda a entrada)

1. Relativo ou pertencente á vida e á ocupación dos pastores.

2. Que goza coa vida tranquila e ideal do campo. Tm s, referido a persoa.

1. Que cultiva o xénero bucólico. Tm s, referido a persoa.

2. Aplícase ao hexámetro dactílico con diérese despois do cuarto pé que usaban a miúdo os poetas bucólicos.

3. Aplícase ao xénero literario, especialmente poético, que idealiza a vida no campo e a vida dos pastores.

Que implica burla.

Aplícase ao xénero literario nacido en Italia no s XVI e moi cultivado na Idade Media. Amosa unha visión crítica da realidade social e dos seus valores.

Que está situado no cabo ou no extremo.

1. Dente cónico con coroa que remata en punta e dunha soa raíz, que está presente na dentadura heterodonta dos mamíferos.

2. Dente que destaca do resto das pezas da dentición polo seu maior tamaño. Tm adx.

Molusco da clase dos escafópodos, de simetría bilateral e de cuncha tubular, aberta polos dous extremos e de cor xeralmente branca ou marela.

Emitir a súa voz a galiña ou o galo.

Falar moito dunha cousa, difundíndoa entre a xente.

Ponderar en exceso e de forma reiterada as accións ou calidades de algo ou de alguén, en especial as propias.

Son que produce un efecto acústico desagradable, resultado da repetición dos mesmos fonemas, do encontro de certas palabras, da reiteración de sílabas idénticas ou da asociación de sons discordantes.

Encontro de sons desagradables ao oído producido por voces ou instrumentos discordantes.