cacemphaton

cacemphaton

gr κακέμ ϕ ατος ‘malsoante’

Plural: cacemphatons
s m [LIT ]

Recurso fonosemántico empregado na literatura satírica e burlesca.

Ex: “O doutor Marañón, un auténtico Jung a la española,/ era a masa ence(fálica) da Segunda República,/ Era (peri)patético, mestre do esoterismo/ nas artes da sospeita,” (María do Cebreiro, O estadio do espello, 1999, p 13).

Citas

  • (María do Cebreiro, O estadio do espello , 1999, p 13).
  • O doutor Marañón, un auténtico Jung a la española,/ era a masa ence(fálica) da Segunda República,/ Era (peri)patético, mestre do esoterismo/ nas artes da sospeita.

Palabras veciñas

caccia* cacea cacear cacemphaton cacereño -ña cacería caceta