"mita" (En toda a entrada)

1. Calidade de dilixente.

2. Coidado no cumprimento das obrigas.

Cousa ou acción que se fai para solucionar un asunto.

1. Acta que deixa constancia da maneira e circunstancias en que se executa un acordo ou unha decisión xudicial.

2. Manifestación de coñecemento que nun procedemento civil, penal ou administrativo, recolle a constancia dun feito concreto para que un órgano xudicial adopte a resolución que proceda.

3. Conxunto de actuacións que conforman un procedemento xudicial.

4. Actividades previas ao  proceso xudicial que o preparan para o inicio do mesmo.

5. Instrución previa das causas criminais, na fase anterior á que as mesmas se continúen por calquera das tramitacións procesais previstas.

...

Persoa que fabrica ou emprega dinamita.

Persoa que comete atentados con dinamita.

Moeda musulmá de prata que inicialmente imitaba a tipoloxía e metroloxía do dracma sasánida e que os árabes difundiron desde finais do s VII.

Unidade monetaria de diversos países árabes.

1. Desenvolvemento ordenado sobre un tema determinado que un orador pronuncia diante dun público cunha finalidade persuasiva.

2. Fala longa e xeralmente pesada, coa intención de convencer ou reprender a alguén.

Práctica social que os individuos realizan mediante os usos lingüísticos en contextos, tanto orais coma escritos.

1. Proceso de pensamento en que aparecen, de forma ordenada, diversas ideas que expresan o que se quere dar a coñecer.

2. Conxunto de signos con diferentes significacións ou propósitos, segundo a semiótica contemporánea.

3. Expresión da ἐπιστ*μη (intelixencia, coñecemento, saber) que, por medio da linguaxe, delimita zonas do coñecemento humano, organizando e cualificando a realidade, en función do que se admite e do que non.

1. Calidade de dogmático.

2. Actitude e procedemento que se adopta nos máis diversos campos que consiste no establecemento dunhas premisas dogmáticas, entendidas como axiomas e non demostradas racionalmente.

Posición epistemolóxica cunha ilimitada confianza na razón que presupón unha coincidencia absoluta entre subxectividade e obxectividade no acto do coñecemento.