"Ulla" (En toda a entrada)

Que expresa ou implica unha negación.

Que non é positivo, que consiste na negación ou ausencia dunha cousa.

Que ten unha actitude inconstrutiva e que se opón a todo.

Que non é bo ou útil.

Aplícase ao termo, partícula ou locución que serve para negar.

1. Relativo ou pertencente á electricidade negativa.

2. Aplícase á electricidade que se produce en corpos como a resina, a ebonita ou o plástico ao ser refregados cun pano.

3. Aplícase ao polo dun xerador eléctrico que é capaz de subministrar electróns ao circuíto exterior.

1. ...

1. Pequenos cristais de xeo que proceden da conxelación da auga das nubes e que caen sobre a terra en forma de folerpas.

2. Masa granulosa e chea de burbullas de aire que corresponde a un estadio intermedio entre a neve e o xeo, que se forma por sucesivas fusións e recristalizacións en zonas onde se acumulan importantes espesuras de neve.

Imaxe que aparece na pantalla dun televisor ou dun radar e que é causada por problemas co sinal.

Acción e efecto de ocluír.

Peche das marxes dunha abertura natural, como a dos beizos ou a das pálpebras.

Trazo articulatorio dalgunhas linguas que consiste nunha interrupción completa da corrente fónica nun punto calquera das cavidades supraglóticas e mesmo infraglóticas.

1. Fenómeno que consiste na disolución de gases en metais que orixina compostos intersticiais.

2. Inclusión de anións ou catións estraños no seo dun precipitado a causa do crecemento demasiado rápido deste.

3. Burbulla ocluída que aparece na superficie sólida dunha peza metálica de fundición.

Mecanismo de elevación de aire quente que se converte nun ciclón.

1. obliteración.

2. ...

Elemento metálico de transición, pertencente ao grupo do platino, de número atómico 76 e peso atómico 190,23. Atópase na natureza en estado metálico ou aliado co iridio. Co rutenio e outros metais do grupo do platino forma aliaxes moi duras, que se empregan na fabricación de puntas de plumas estilográficas e agullas para os fonógrafos.

Sólido cristalino amarelo, extremadamente tóxico, que se emprega na síntese orgánica para a hidroxilación de alquenos.

Enfermidade das articulacións e dos ósos que as forman.

Osteoartropatía que afecta á cadeira e aos músculos dos mergulladores sometidos a bruscas descompresións.

Osteoartropatía que se caracteriza pola inflamación do periósteo, sobre todo o dos ósos das extremidades, con formación de óso novo, artrite e hipocratismo dos dedos, que se dá especialmente en enfermidades de pulmón e en malformacións cardíacas conxénitas.

Caída de fociños en que o corpo bate contra o chan.

Conxunto de pedras que se desprenden dun muro.

Que é divisible por dous. Tm s m.

Que é igual ou moi parecido a algo. Tm s m.

1. Aplícase ao órgano que se corresponde simetricamente con outro.

2. Cada un dos doce pares de nervios que se orixinan no encéfalo e pasan á periferia polos buratos da base do cranio.

3. Cada un dos 31 pares de nervios que parten da medula espiñal.

1. Conxunto de dúas cousas, persoas ou animais dunha mesma especie.

2. Conxunto de dúas cousas iguais destinadas a ir xuntas, que se consideran como unha unidade.

3. Conxunto de dúas medidas dun mesmo ángulo consecutivas e de sentido inverso.

4. ...

Ave da familia dos anátidos, de tamaño medio e voo rápido, cuxas femias, a diferenza dos machos, presentan cores pardas.

1. Ave da familia dos anátidos que se mergullan totalmente á hora de alimentarse.

2. Parrulo que se caracteriza porque o macho presenta a cabeza, o pescozo e o rabo negros, o peteiro azulado e as costas e o dorso escuros, e a femia unha mancha arredor do peteiro parda e o ventre claro.

3. Parrulo que se caracteriza por ser o macho de cor gris clara, coa cabeza vermella e o pescozo e a cola negros, e a femia ter unha mancha branca arredor do peteiro e outra que rodea os ollos.

4. Parrulo que se caracteriza por presentar o macho a parte ventral e os lados brancos e o resto negro, e na cabeza unha crista cara a atrás, e a femia unha crista máis curta.