"MIT" (En toda a entrada)

Sucesión das cousas, considerada como transcorrente dunha maneira continua e uniforme e que se mide por fenómenos sucesivos acontecidos a intervalos regulares, como o ciclo solar, o ciclo lunar ou o curso das estacións.

Período determinado dentro desta sucesión.

Idade de algo ou alguén.

Período de longa extensión.

Período ao que se alude e que adoita ter como referente algún feito concreto.

Espazo ou momento apropiado para facer algo.

Estado da atmosfera nun lugar e nun momento determinado. Tm fig.

1. Cada unha das partes en que se divide a execución dalgunha cousa.

2. Parte ou división do compás.

...

Calidade de estar sometido a límite de tempo.

Estrutura ontolóxica-existencial do ser humano pola que o carácter temporal deste faise consciencia do tempo e vincula a persoa ao futuro e ao pasado.

Renda que perciben os eclesiásticos dun beneficio ou dunha prebenda.

Conxunto ordenado de ideas, independentes da realidade práctica, que tratan de explicar un fenómeno.

Conxunto de coñecementos completo e sistemático sobre unha materia, arte ou ciencia.

Teoría segundo a que todos os elementos químicos están constituídos por átomos, que permanecen indivisibles durante as reaccións químicas, e que teñen unha serie de propiedades, como a masa atómica, que é característica de cada elemento. Se dous ou máis elementos se combinan, o composto resultante está formado por átomos dos elementos reaccionantes, onde a molécula é a cantidade mínima dun composto, que ten que estar constituída, como mínimo, por un átomo de cada un dos elementos que a orixinan.

Teoría segundo a que todo o efecto da supercondutividade resulta dunha pequena forza de atracción entre unha parella de electróns con enerxías case iguais (parellas de Cooper). Os electróns libres repélense mutuamente, pero a repulsión está reducida considerablamente por mor do apantallamento dos outros electróns.

Teoría que explica as propiedades das solucións acuosas de electrólitos fortes, admitindo que están completamente disociados en ións e que as desviacións observadas respecto ao comportamento previsto pola ecuación de Arrhenius proveñen das súas interaccións electrostáticas.

Teoría segundo a que o dilema que presentaba a existencia de solucións correspondentes a estados de enerxía negativos, carentes de significación física, pode resolverse postulando que o oco está ocupado por positróns.

Teoría que considera a superficie da Terra como un sistema integrado, en que os organismos vivos e os factores xeolóxicos e climáticos están interrelacionados e se inflúen mutuamente. OBS: Tamén se denomina hipótese de Gaia.

Teoría segundo a que cando un metal ou calquera substancia se disocia en ións ou se somerxe nun disolvente se crea unha diferenza de potencial entre o disolvente e a parte de metal ou substancia que aínda non se disolveu.

Teoría, enunciada co fin de atopar unha formulación que satisfixese a experiencia na radiación dun corpo negro, segundo a que calquera sistema físico en que a coordenada que o caracteriza efectúe oscilacións harmónicas simples, soamente pode ter unha enerxía total E que satisfaga a relación E=nhv, onde n é un enteiro (dito número cuántico), h a constante de Planck e v a frecuencia de oscilación.

Teoría da física dos reactores nucleares, segundo a que o intervalo de enerxía en que evolucionan os neutróns se descompón nun determinado número de bandas de características definidas, o que simplifica o estudo do fluxo neutrónico.

...

Que está ou constitúe o final de algo.

Que sofre unha enfermidade incurable e está na última fase.

Conxunto de instalacións situadas no extremo dun oleoduto.

borne.

Calquera elemento periférico de entrada e de saída que permite servirse a distancia dun ordenador.

Cada un dos extremos dunha liña de transporte público.

Lugar dun porto, aeroporto ou estación onde os viaxantes desembarcan ou agardan para embarcar.

Momento final en que algo remata.

Período de tempo determinado para a realización dalgunha cousa.

Porción dun territorio limitada por propiedade ou xurisdición, especialmente territorio que forma a xurisdición dun concello.

1. Elementos dun todo co que gardan relación.

2. Elemento que aparece nunha expresión matemática.

3. Termo que, nun polinomio ou nunha ecuación, non afecta a ningunha incógnita.

ocábulo propio dunha ciencia ou disciplina determinada.

Lugar que unha cousa ocupa nunha enumeración, segundo o nivel de importancia ou a consideración que se lle atribúa.

Condicións ou circunstancias en que se establece un acordo.

...