"loxo" (En toda a entrada)

Que esperta. Tm s.

Reloxo que fai soar unha campaíña ou timbre a unha hora previamente determinada.

1. Que forma espiras.

2. Relativo ou pertencente á espiral.

3. Aplícase á segmentación do cigoto, en que os fusos mitóticos dos blastómeros son oblicuos ao eixe do ovo. Os blastómeros fillos colócanse en medio dos pais formando capas horizontais, onde alternan os dous tipos de blastómeros. Preséntase nos anélidos nemertinos e poliquetos.

Curva plana descrita por un punto, que xira arredor doutro punto fixo, apartándose continuamente segundo unha lei determinada, característica para cada tipo de espiral.

1. Curva non plana con aspecto de hélice.

2. Resorte, en forma dunha curva espiral, do mecanismo de corda de certo tipo de reloxos.

1. Maneira particular dun autor ou orador de expresar o pensamento na linguaxe oral ou escrita.

2. Carácter propio das obras dun artista.

3. Conxunto de características orixinais que distinguen unha escola, período artístico, nación ou época determinada, e que permiten identificar e individualizar esas obras.

4. Xeito ou maneira de actuar ou comportarse característica e distintiva dunha persoa ou colectividade.

5. Gusto, elegancia ou distinción que manifesta unha persoa ou cousa.

Prolongación filiforme do ovario que sostén o estigma. Pode ser único ou pode haber tantos estilos como carpelos.

Conxunto de xestos ou formas que definen unha maneira concreta e regulamentada de executar un exercicio deportivo ou participar nunha competición.

Punzón co que na Antigüidade se escribía nas táboas enceradas.

Gnomon ou agulla dun reloxo de sol.

...

Cantidade de fío enrolado sobre un fuso ou unha canela.

Mecanismo que se emprega nos cronómetros da mariña e nos antigos reloxos de peto para compensar a perda de tensión que experimenta o resorte ao desenrolarse.

Agulla ou variña que indica a altura do Sol e, polo tanto, a hora nos reloxos de sol.

Instrumento rudimentario constituído por unha variña ou estaca cravada verticalmente na terra e empregada polos gregos para determinar a hora.

1. Unidade de tempo que equivale a 1/24 da duración dun día.

2. Tempo do día expresado en horas contadas desde a medianoite ou o mediodía e en fraccións de hora.

1. Momento ou punto determinado no tempo.

2. Momento oportuno para facer algo.

3. Momento para o que se cita a alguén.

4. Hora que marca o cronómetro, á que se lle aplican dúas correccións, o estado absoluto e a parte proporcional ao movemento diario, que se utiliza para saber a hora civil do meridiano de Greenwich.

Último instante da vida.

Unidade angular que equivale a 15’ sexaxesimais, e que se divide en 60 minutos angulares e cada un destes en 60 segundos angulares.

...

Que indica ou serve para indicar. Tm s.

Agulla dun reloxo de sol.

Cifra ou variable que serve de referencia para obter información sobre o desenvolvemento económico.

Composto químico que se emprega en análise para pór de manifesto, xeralmente por un cambio de cor, o punto de equivalencia das volumetrías.

1. Instrumento para sinalar a presenza ou medir a intensidade dun fenómeno ou unha magnitude físicos.

2. Dispositivo de funcionamento mecánico ou eléctrico para controlar o nivel do líquido contido nun depósito ou noutro recipiente.

3. Dispositivo para determinar o diagrama de presións no interior do cilindro dun motor de explosión en función do percorrido do émbolo.

4. Dispositivo que se emprega en certos receptores de radio para indicar o punto exacto de sintonía.

Bacteria que indica a existencia de polución orgánica ou de microorganismos patóxenos nun medio, xeralmente acuoso.

...

Planta herbácea anual, da familia das fabáceas, de follas paripinnadas terminadas en gabián, flores, violáceas ou brancas, inseridas nuns pedúnculos e con froito con forma de legume que posúe semente lenticular e comestible.

Semente comestible que se cultiva desde a Antigüedade para alimentación humana e como forraxe dos animais. Contén moitos nutrientes xa que é rica en vitaminas B 1 , B 3 e B 6 , abundante en ferro e tamén en cinc e selenio.

Mancha pequena da pel, de cor terrosa, coa forma dunha lentella.

Disco de metal que vai fixado á extremidade inferior do péndulo dun reloxo de parede.

Planta herbácea, da familia das lemnáceas, acuáticas, flotantes, do tamaño e forma dunha lentella de cor verde.

Proceso polo que un grupo sintagmático se converte en elemento lingüístico equivalente a unha soa palabra, segundo a terminoloxía de Charles Bally.

Proceso de transformación dunha interxección ou onomatopea nunha palabra susceptible de funcionar gramaticalmente. Por exemplo, os tictacs do reloxo. OBS: A grafía <x> representa o son [ks].