"Vinci" (En toda a entrada)

Relativo ou pertencente aos cilbicenos.

Individuo do pobo prerromano dos cilbicenos.

Pobo prerromano do grupo tarteso, establecido na costa meridional da Península Ibérica, no territorio da provincia de Cádiz.

Relativo ou pertencente á provincia circumboreal.

Provincia bioxeográfica da rexión boreoalpina, no N das rexións eurosiberiana, norteamericana occidental e oriental, entre a provincia ártica, no N, e o límite meridional da taiga, no S. O clima xeral é o bosque de aciculifolios ou taiga.

Relativo ou pertencente aos cidadáns e ás relacións establecidas entre si cos seus concidadáns no seo do Estado do que forman parte.

1. Que pertence á xeneralidade dos cidadáns, por oposición a militar ou eclesiástico.

2. Proceso xudicial no que se debaten intereses relacionados co dereito civil.

3. Actitude de desafío á autoridade que pode expresarse na obxección ao cumprimento da lei vixente e na aceptación voluntaria da sanción que esta obxección comporta.

4. Condición de cada persoa en relación coas situacións tipificadas como fundamentais na organización civil da comunidade e que afecta á súa independencia xurídica e á súa capacidade de obrar.

5. Órgano da administración periférica do Estado de ámbito provincial ao que corresponde a dirección superior dos servizos estatais na provincia e, entre outras competencias, o exercicio da xefatura superior dos Corpos e Forzas de Seguridade do Estado na provincia.

6. Deber xurídico que incumbe ás persoas físicas e xurídicas de responder do feito realizado e de sufrir as súas consecuencias xurídicas, formalizadas nas indemnizacións polos danos e prexuízos materiais e morais producidos.

7. Contrato polo que dúas ou máis persoas acordan contribuír en común con bens ou servizos coa finalidade de repartir entre si as ganancias.

8. Ámbito das relacións entre individuos, grupos e clases sociais que se desenvolve fóra das relacións de poder que caracterizan as institucións estatais.

...

1. Autoridade ou facultade de comandar que ten ou exerce alguén, especialmente un xefe militar.

2. Cargo de comandante.

Edificio, cuartel ou departamento onde están as oficinas do comandante.

Sede da comandancia dunha provincia marítima.

Lugar no que se atopan os que dirixen as operacións militares.

Militar do exército español que ten unha categoría superior a de capitán e inferior a de tenente coronel, equivalente en case todos os exércitos ao grao de maior.

Xefe encargado dos servizos de contabilidade nos corpos e establecementos militares.

Xefe que comanda as tropas e os servizos nunha determinada localidade.

Oficial da mariña de guerra española que comanda unha provincia marítima.

Acción e efecto de concertar ou concertarse.

Harmonía de cousas dispostas ordenadamente para un fin.

Acordo entre diversas persoas xurídicas cunha finalidade común.

1. Modalidade do contrato administrativo de xestión de servizos públicos, polo que se encomenda esta xestión a unha persoa natural ou xurídica que realiza prestacións análogas a este servizo.

2. Convenio sobre materia tributaria entre o ministerio de Facenda e determinadas autonomías ou provincias que gozan dun réxime fiscal especial.

3. Forma de xestión indirecta dos servizos públicos na que se contrata a prestación dos servizos con outras entidades públicas ou privadas. É característica das corporacións locais.

1. Audición pública ou privada de obras musicais.

2. Concerto característico da música barroca no que a formación do concertino está reducida a un só instrumento.

...

Relativo ou pertencente aos contestanos.

Individuo do pobo dos contestanos.

Pobo da Hispania prerromana, probablemente ibero, que na época da conquista romana (fin do s III a C), ocupaba gran parte da actual provincia de Alacant e rexións das provincias de Murcia, Albacete e València.

1. Casa na que vive unha comunidade de relixiosos ou de relixiosas baixo as regras da súa orde.

2. Comunidade de frades ou monxas.

1. Tribunal de xustiza presidido polo gobernador ou polos responsables políticos ou militares, que se reunía nas capitais dos distritos nos que estaban divididas as provincias.

2. Subdivisión provincial romana correspondente aos distritos e cunha determinada demarcación territorial.

Que corrixe.

1. Persoa que corrixe para detectar os erros nun texto e outorga unha cualificación.

2. Persoa que se dedica profesionalmente a corrixir as probas de imprenta.

Dispositivo que se introduce nun sistema de control retroactivo para compensar a súa inestabilidade ou mellorar o seu transitorio.

Circuíto destinado a modificar a curva de resposta dun aparato ou dispositivo en función da frecuencia.

Maxistrado provincial romano da época imperial.

Membro da chancelaría pontificia, a partir do s XIII, encargado de revisar e corrixir as minutas dos notarios.

Superior dun convento da orde dos Mínimos.

Aplicación informática ou módulo dunha aplicación que permite revisar a ortografía dun texto para detectar as palabras que conteñan incorreccións e propor termos alternativos.