"Venera" (En toda a entrada)
Amosando 10 resultados de 35.
-
-
Cada unha das divindades da natureza veneradas polos gregos antigos. Na mitoloxía romana foron identificadas como camena.
-
Forma que se presenta na metamorfose dos insectos holometábolos entre a última muda larval e o estado adulto.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Corrente do gnosticismo que veneraba a serpe do paraíso como símbolo do perfecto coñecemento.
-
-
Lugar dedicado á pregaria, que comprende desde as capelas autorizadas para a celebración da misa ata simples altares destinados á veneración dos fieis.
-
Drama musical de tema relixioso, creado inicialmente para ser representado.
-
Congregación de presbíteros fundada por san Filipe de Neri. OBS: Nesta acepción adoita escribirse en maiúscula.
-
Institución fundada polos salesianos encamiñada á diversión dos mozos os días de festa, consistente en xogos, veladas literario-musicais e oracións.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Forma de relixión que recoñece diversas divindades, máis ou menos independentes, das que moi a miúdo só unha é venerada.
-
-
Aquilo que queda do corpo dun santo, dos instrumentos de martirio ou do seu vestido, e que se venera.
-
Obxecto de gran valor material ou sentimental que se conserva durante moitos anos.
-
Planta orixinaria doutra época que persiste nalgúns ecosistemas determinados.
-
Pegada que queda dunha cousa pasada.
-
-
-
Que está relacionado coa divindade ou coa relixión.
-
Que é merecedor de ser tratado con respecto e veneración.
-
Que é obxecto de reverencia relixiosa.
-
Que ten a condición de inviolable.
-
Lugar bendito, sobre todo o adro da igrexa ou o cemiterio.
-
biblia.
-
-
-
Que é moi santo.
-
Que é digno de respecto e veneración, na relixión católica.
-
Hostia consagrada que representa a Xesús Cristo na eucaristía. OBS: Nesta acepción adoita escribirse en maiúscula.
-
Título honorífico dado ao papa e a algúns patriarcas.
-
-
-
Relativo ou pertencente a Deus ou á relixión.
-
Atributo da divindade, na medida en que é sumamente venerable.
-
Que se fai conforme á relixión.
-
Que produce un efecto bo e saudable.
-
Aplícase a todo aquilo que se relaciona con Cristo, coa Igrexa, cos seus sacramentos e coas súas crenzas.
-
Persoa que destacou en vida pola súa virtude, e despois de morta foi declarada pola Igrexa digna de loanza. Tm adx. OBS: A forma santo adoita empregarse diante dos nomes propios masculinos que comezan por vogal, excepto Santo Cristo de Fisterra, mentres a forma san se emprega diante de nomes propios masculinos que comezan por vogal.
-
Imaxe que representa un santo.
-
Persoa que é moi boa.
-
Día en que se celebra a festa dun santo.
-
Ilustración dunha publicación.
-
...
-
-
-
Que esaxera a súa devoción relixiosa.
-
Persoa que, nalgunhas relixións, se dedica a prácticas ascéticas e merece veneración en vida e despois de morto.
-
-
-
Pagar algo como tributo. Tm abs. Tm fig.
-
Dar mostra de veneración ou respecto a alguén mediante un acto ou homenaxe.
-