"Terra!" (En toda a entrada)

Produción de vexetais por medio do cultivo da terra co obxectivo de transformar o medio natural.

Tipo de agricultura que ten á familia como unidade económica, non sendo a agricultura a súa principal actividade económica.

Práctica agrícola que pretende eliminar os fertilizantes químicos e todo tipo de pesticidas de síntese.

Agricultura comercial e intensiva caracterizada por ocupar parcelas de pequeno tamaño adoito cubertas por unha estrutura vidrosa ou plástica para protexer os cultivos de inclemencias climáticas.

Sistema de agricultura extensiva que non precisa achega de auga por medios artificiais.

Agricultura que cobre máis dun 50% das necesidades de alimentación dunha familia que lle achega a totalidade do traballo e do capital.

Sistema de cultivo caracterizado polo predominio dos elementos naturais sobre o capital e o traballo.

Sistema de cultivo caracterizado por un elevado investimento de traballo, fertilizantes e adoito capital.

Pau longo cunha punta de ferro no extremo, que se utiliza para aguilloar os animais.

ara con forma de áncora nun dos seus extremos coa que os labradores separan a terra que queda pegada á rella do arado.

1. Mestura de gases que forma a atmosfera terrestre. Nas capas baixas da atmosfera, o aire perfectamente seco ten a seguinte composición en volume: nitróxeno 78,084%, osíxeno 20,946%, argon 0,934%, dióxido de carbono 0,033%, outros gases raros 0,002%. Ademais destes compoñentes, o aire contén outros gases impurezas, coma o vapor de auga, ozono, amoniaco, hidrocarburos. O aire ten unha importancia vital, xa que o osíxeno que contén intervén na respiración das plantas e dos animais.

2. Nome xenérico dado antigamente aos gases.

O aire como medio, por oposición á terra e á auga.

ento de pouca intensidade.

1. Aparencia ou aspecto que posúe algo ou alguén con respecto a outro elemento ou persoa.

2. Actitude expresiva dunha calidade persoal ou emoción.

Estado de debilidade causado nunha persoa polo mal de ollo.

Aire que, tratado nun aparato ou instalación de acondicionamento do aire, presenta as condicións higroscópicas, térmicas e de depuración axeitadas para crear e manter nun habitáculo un ambiente de características predeterminadas.

...

Ferramenta agrícola formada por unha lámina de ferro, coa parte inferior cortante, que vai unida a un mango de madeira a través dun burato, e que se emprega para cavar e remexer a terra.

Peza longa de pedra puída e corte simple caracterizada por ser máis longas ca grosas.

1. Relativo ou pertencente a Albión ou aos seus habitantes.

2. Individuo do pobo albión.

3. Pobo celta que se estableceu na época prerromana no S de Inglaterra, probablemente relacionado cos albións do convento lucense.

Pobo da Gallaecia romana que segundo as fontes romanas ocupaba os vales do Navia e o Eo no Convento Lucense.

1. Oficial dos exércitos de Terra e Aire de España co grao máis baixo da súa escala dentro da carreira militar.

2. Grao do corpo xeral da Armada Española inmediatamente superior ao gardamariña e ao de alférez de fragata e inferior aos de tenente de navío e alférez de navío.

1. Cabaleiro que polo seu valor e pericia ecuestre, portaba o estandarte durante a loita. Pasou a denominarse subtenente.

2. Oficio outorgado polo rei para portar o pendón, as armas reais e municipais e amosalas diante do pobo.

Adoptar forma de curva.Tm v pron.

Labrar na terra deixando un lombo máis ancho do normal entre suco e suco.

Facer que suba o nivel do mar e das augas en xeral.