"Terc" (En toda a entrada)

Relativo ou pertencente aos Alpes ou ás montañas elevadas.

1. Relativo ou pertencente ao grupo humano alpino ou aos individuos que o compoñen.

2. Individuo do grupo humano alpino.

3. Grupo humano leucodermo, do subgrupo braquicéfalo, que se localiza en Europa Central e Francia.

Relativo ou pertencente ao piso alpino.

Conxuntos montañosos erguidos durante o ciclo oroxénico alpino.

Ciclo oroxénico que abrangue os movementos oroxénicos producidos ao longo dos últimos 225 millóns de anos da historia da Terra, durante as eras Secundaria e Terciaria.

Estilo tectónico baseado nun manto de corremento, encabalgamentos e dobramentos.

Piso propio das altas montañas caracterizado polo predominio dos prados e a ausencia de árbores.

Composto orgánico que deriva formalmente do amoníaco NH 3 mediante a substitución dun ou máis átomos de hidróxeno por grupos hidrocarbonados R. Son primarias, secundarias ou terciarias, segundo haxa un, dous ou tres hidróxenos substituídos.

catecolamina.

Conxunto de psicofármacos que provocan reaccións estimulantes e antinarcóticas sobre o córtex cerebral, especialmente a efedrina e a anfetamina.

1. Afección profunda por unha persoa.

2. Adhesión intensa e desinteresada a unha cousa, a uns principios ou a mandatos semellantes.

Obxecto de amor, persoa estimada.

Inclinación ou afección profunda por unha persoa baseada na atracción sexual, pero que a miúdo produce outros sentimentos.

Expresión coa que se designa a concepción amorosa dominante na literatura medieval e que arranca coa primeira tradición lírica que se expresa en lingua vulgar, a poesía provenzal.

Amor que exclúe conscientemente a relación sexual.

Estima que ten alguén por si mesmo e o que leva a non deixar que ninguén se exceda con el.

1. Cortexar ou facer as beiras para obter o amor e os favores dunha persoa.

2. ...

Que se parece a outra cousa.

Que presenta analoxía.

1. Que está baseado na analoxía.

2. Termo que ten a mesma relación con outro, idéntico á relación que ten un terceiro cun cuarto.

Aplícase ao polo que se carga positivamente cando sobe a temperatura e negativamente cando baixa.

Relativo ou pertencente ao anapesto.

Que está composto por un ou varios anapestos.

erso escrito en lingua románica que ten o acento na terceira sílaba precedida de dúas átonas ou debilmente acentuadas.

Reunión de dous vasos ou nervios, directamente ou mediante un terceiro.

1. Comunicación artificial entre dous condutos orgánicos normalmente separados, con fins terapéuticos.

2. Comunicación de tipo terminal-lateral ou lateral-lateral entre as veas porta e cava que se efectúa para derivar o sangue da porta ao corazón, evitando o fígado, para diminuír a hipertensión portal nas enfermidades cirróticas e tratar a hemorraxia das varices esfáxicas.

Proceso polo que o curso dun río presenta unha serie de canles que se entrecruzan formando unha rede non xerarquizada, polo que se acaban formando ínsuas.