"Sinan" (En toda a entrada)

Acción e efecto de ensinar.

Profesión que consiste en ensinar.

Conxunto de materias que se ensinan.

1. Sistema e método de educar e instruír.

2. Ensino que non é obrigatorio e abrangue dous ciclos: o primeiro, desde o nacemento ata os 3 anos, e o segundo, desde os 3 aos 6 anos.

3. Ensino que ten carácter obrigatorio e abrangue desde os 6 ata os 12 anos. Configúrase en tres ciclos de dous cursos cada un.

4. Ensino que abrangue o Ensino Secundario Obrigatorio (ESO) e mais o Ensino Secundario non Obrigatorio (ESNO). A ESO completa o ensino primario e abrangue catro cursos académicos (dos 12 aos 16 anos). Ao rematar a ESO (16 anos) conclúese o período de estudos básicos e obrigatorios e pódese acceder ao ESNO. Este inclúe dous cursos académicos (dos 16 aos 18 anos) de bacharelato ou de formación profesional específica de grao medio.

5. Ensino que abrangue o ensino universitario/educación universitaria e outras institucións que outorgan cualificacións profesionais. Os estudos universitarios poden ser de primeiro, segundo e terceiro ciclo, que conducen respectivamente á diplomatura, licenciatura e doutoramento.

Persoa que segue as ensinanzas doutra, dun grupo, estilo ou escola.

Descendentes directos dos Sete Xefes da mitoloxía grega que tomaron a Alcmeón como xefe e ocuparon a cidade de Tebas.

1. Castigar ou reprender a alguén para que non volva cometer unha falta.

2. Ser algo a causa de que alguén se corrixa e non volva cometer unha falta.

Aproveitar a experiencia ou as ensinanzas propias ou alleas para non cometer os mesmos erros ou faltas.

Castigo que se lle impón a algunha persoa.

Ensinanza que se extrae de erros alleos ou pasados e serve de advertencia para evitar repetilos.

Aplícase ás ensinanzas e coñecementos que só se transmiten a persoas sometidas a probas iniciáticas.

Aplícase ao escuro e incomprensible para aqueles que non coñecen o segredo.

Aplícase aos filósofos da Antigüidade iniciados na filosofía do mestre.

Exercitar a memoria e o entendemento para aprender ou comprender algo ou a alguén. Tm abs.

Realizar ou recibir ensinanzas sobre unha materia ou un conxunto de materias. Tm abs.

Observar ou examinar detidamente algo ou a alguén para coñecer ou determinar a súa natureza.

Observar ou pensar detidamente sobre algo para decidir ou actuar sobre el.

Núcleo fundamental da fe cristiá. É o conxunto das ensinanzas e o testemuño de Xesús de Nazaret.

Cada un dos catro primeiros libros do Novo Testamento nos que se contén a mensaxe cristiá.

Parte da liturxia eucarística que consiste na lectura dun fragmento dos Evanxeos.

Lado esquerdo do altar desde o punto de vista dos fieis.

1. Poñer en práctica algo.

2. Desempeñar un cargo ou oficio.

3. Facer uso dun dereito.

1. Facer que alguén aprenda algo por medio de ensinanzas prácticas e teóricas.

2. Someter algo de forma reiterada a exercicios para estimular a súa actividade.

Adquirir práctica ou destreza en algo a través da reiteración de exercicios.

Narración, en verso ou prosa, de feitos marabillosos que adoita encerrar unha ensinanza moral. Xeralmente interveñen animais e elementos inanimados que actúan como se fosen seres racionais.

Historia falsa ou sen fundamento.

Texto dunha obra como a propia obra dramática na Antiga Roma. A cada xénero dramático correspondíalle un tipo de fábula. Así, había a fabula praetexta, que se ocupaba de lendas sobre a fundación e a historia de Roma; a fabula palliata, que partía da comedia grega nova; a fabula togata, que recreaba a vida de Roma; e a fabula trabeata, que tiña como personaxes a cabaleiros.