"Scala" (En toda a entrada)

Relativo ou pertencente á escala centígrada de temperatura. OBS: Tamén se denomina escala de Celsius.

grao Celsius.

1. Cifra que representa a ausencia de unidades e é o elemento neutro na suma de números enteiros.

2. alor da variable independente x para o que a función f(x) vale cero.

Representación gráfica dese número.

Nota máis baixa que se pode obter nunha cualificación.

Ningunha cousa.

1. Punto desde o que se comezan a contar os graos ou as divisións dunha escala.

2. Temperatura en que a enerxía do movemento molecular é nula. Equivale a cero graos Kelvin (-273,15 °C).

3. Indicación que dá un aparato de medición antes de sometelo á acción da magnitude que se quere medir.

...

Acción de circular.

Conxunto de vehículos que circulan.

1. Movemento dun fluído no interior dun organismo que se efectúa a través de condutos.

2. Desviación do sangue por vasos secundarios a consecuencia da obstrución dun tronco sanguíneo.

3. Derivación, por fóra do corpo humano, dunha parte ou da totalidade da circulación sanguínea. Esta técnica emprégase en cirurxía cardíaca.

4. Circulación na que o sangue, procedente das arterias de circulación xeral, é recollido pola vea porta que o leva cara ao fígado.

5. Circulación na que o sangue do ventrículo esquerdo do corazón se bombea a través das arterias e arteríolas aos capilares, onde achega o osíxeno necesario para a respiración e nutrición celular e retira o dióxido de carbono e as substancias residuais que (polas vénulas e polas veas), volve á aurícula dereita do corazón.

1. Conxunto de estruturas e mecanismos que permiten que os factores de produción, os produtos e os servizos cheguen aos usuarios e se despracen en función das esixencias dos diversos mercados.

2. ...

1. Cada unha das partes, separacións ou disposicións das que pode constar un acto xurídico público ou particular na súa proxección documental.

2. Proposición que adoita situarse no final dun documento xurídico e que serve de condición para o cumprimento do mesmo.

3. Fórmula testamentaria que se emprega con frecuencia polo testador como medida de precaución para indicar a non validez de ningún outro testamento posterior que non inclúa determinados sinais, expresións ou palabras.

4. Fórmula introducida nos contratos que impón penas ou indemnizacións ás partes no caso de contravir o pactado.

5. Fórmula que acorda someter á decisión dun ou de varios árbitros as cuestións litixiosas que xorden respecto da interpretación do acordado nun contrato.

6. Declaración pola que algunha das partes posúe privilexios exorbitantes en prexuízo das outras.

7. Mención da intervención do notario na escritura.

8. Fórmula que, para asegurar o cumprimento da obriga principal, impón sancións á parte que a incumpre ou a demora.

Unidade gramatical que se caracteriza pola presenza dun verbo ao redor do que se organizan as distintas funcións sintácticas. É a unidade inmediatamente inferior, na escala gramatical, á oración.

...

Conxunto de signos ou sinais cun significado concreto que só coñecen certas persoas e que é utilizado para un determinado fin.

Signo que se coloca ao principio do pentagrama e que determina a altura exacta das notas dentro da escala musical.

Aquilo que constitúe a explicación dunha cousa ou que permite comprendela.

Aquilo que é o máis importante, imprescindible ou do que depende todo o demais no asunto que se trata.

Doela central que pecha un arco ou bóveda, co obxecto de lle dar estabilidade e permitir que se lle poida apartar a cimbra sobre a que se montou.

Método práctico para chegar á identificación de exemplares de seres vivos.

Acción e efecto de combinar ou combinarse.

Conxunto único de números, letras ou signos que permite acceder a certos aparatos ou abrir mecanismos de seguridade.

Peza de vestir interior feminina que cobre desde os ombros ou a cintura ata o bordo da saia.

1. Agrupación de elementos na que só se ten en conta a distinción entre os elementos agrupados e non a orde na que se toman.

2. Tipo de combinación na que cada elemento pode repetirse calquera número de veces nunha mesma combinación.

Reacción química pola que dous ou máis elementos ou moléculas se xuntan para formar un composto único.

1. Fenómeno que, en glosemática, consiste en que dúas unidades compatibles no discurso non presentan ningún tipo de dependencia recíproca.

2. Secuencia regular de fonemas, produto da distribución destes. A sílaba é a combinación fonemática máis elemental.

3. ...

1. Conxunto de actividades de compra, venda ou intercambio de produtos co obxectivo de conectar a produción co consumo ou co investimento.

2. Comercio relativo a volumes pequenos de produtos de uso inmediato no que o comprador é o consumidor final.

3. Comercio a grande escala.

Conxunto de comerciantes e actividades comerciais dunha poboación ou un país.

Establecemento dedicado á actividade comercial.

Título nobiliario que na escala xerárquica está por riba do de vizconde e por debaixo do de marqués.

Persoa que posúe o título nobiliario de conde.

Dignatario ou funcionario ao servizo dun monarca que ten ao seu cargo o goberno dun condado.

Relativo ou pertencente ao Coniaciano.

Terceira escala do Cretáceo Superior, situado enriba do Turoniano e debaixo do Santoniano. OBS: Nesta acepción adoita escribirse con maiúscula.

Que lle está consignada unha cousa. Tm s, referido a persoa ou entidade.

1. Axente destinado á venda dunha cousa, propiedade doutra persoa, nun prazo e prezo fixados previamente con dereito a quedar coa eventual diferenza obtida do aumento do prezo da venda.

2. Representante dunha empresa navieira nos portos en que o buque fai escala, que realiza funcións relacionadas co transporte de mercadorías, descarga, tránsito e entrega das mesmas, e preparación de fretes.