"SS" (En toda a entrada)

Nome que os exploradores e caravaneiros de África oriental lles daban aos homes armados que os protexían.

Soldado do corpo de infantaría que creou, no s XVIII, o sultán de Marrocos Sidī Muḥamad e que deu orixe á súa garda persoal.

Soldado indíxena, que nos ss XIX e XX foi recrutado polas tropas coloniais de diversas potencias europeas en países de tradición islámica.

Relativo ou pertencente a Assam, aos seus habitantes ou á súa lingua.

Natural ou habitante de Assam.

Lingua indoeuropea do grupo índico oriental falada en Assam, no val do Brahmaputra e no río abaixo de Dibrugarh. Escríbese xeralmente en caracteres bengalís e posúe unha literatura abundante.

1. Doutrina filosófica iniciada por Leucipo que defende que os principios da realidade son os átomos e o baleiro.

2. Teoría de Bertrand Russell e de Ludwig Wittgenstein que defende que a estrutura do mundo está composta duns elementos absolutamente primeiros, coñecidos de xeito inmediato, que son o residuo último da análise lóxica.

Conxunto de teorías que conciben a psique como unha composición de elementos psíquicos simplemente xustapostos.

Admisión para ser oído, principalmente cando a concede algunha autoridade.

Conxunto de persoas que asiste a un espectáculo ou que decide sintonizar un programa dun medio de comunicación.

Lugar onde se xuntan os Tribunais de Xustiza para celebrar as audiencias.

1. Acto de escoitar a calquera persoa que intervén nun proceso xudicial.

2. Acto de dar a unha parte ou a un interesado a oportunidade de formular alegacións en defensa dos seus dereitos nun proceso xudicial.

Órgano colexiado para a administración de xustiza, que polo xeral encarna a suprema instancia.

1. Tribunal do bispo.

2. Xurisdición recoñecida aos  bispos polo emperador Constantino (318), con tendencia a ser limitada aos  asuntos entre clérigos.

...

Relativo ou pertencente aos  áxidas.

Membro da dinastía espartana dos áxidas.

Dinastía espartana, descendente do rei Axis (s XI a C), que dirixiu a primeira Guerra de Messenia e que gobernou Esparta (ss VI-III a C).

Relativo ou pertencente aos balantas.

Individuo do pobo balanta.

Pobo que ocupa o país de Bissau, entre os ríos Casamance (Senegal) e Geba (Guiné-Bissau).

Relativo ou pertencente aos baluchis ou á súa lingua.

Individuo do pobo baluchi.

Pobo que habita o Baluchistán e a zona sur de Afganistán desde os ss XII-XIII.

Lingua irania que falan os baluchis.

Relativo ou pertencente aos bambara ou á súa lingua.

Individuo do pobo bambara.

Poboación sudanesa, estimada nun millón de individuos, do grupo mandinga, concentrada principalmente en Mali, nas rexións de Bamako, Ségou e Sikasso, e espallados noutros grupos menos numerosos en Senegal.

Lingua mandé que fala o pobo bambara.

Disposición de carácter xeral en forma de orde que a autoridade lle impón directamente á poboación.

Cartel con que se fai público un bando.

Pregón que, nos ss XVI e XVII, se facía para os malfeitores e toda outra disposición de orde xudicial que se fai pública.