"Reza" (En toda a entrada)

Que está habituado a facer algo.

Que amosa destreza para facer algunha cousa.

Con frecuencia.

Acción e efecto de adoptar.

Institución xurídica que consiste en tomar como fillo a quen non o é por xeración, e que establece relacións idénticas ás da filiación por natureza.

Corrixir calquera imperfección.

Facer ou poñer algo fino.

1. Poñer no ton certo un instrumento musical.

2. Cantar ou tocar un instrumento musical dando o ton certo.

Limar os bordos ou arestas das pezas de cerámica aínda crúas.

Eliminar as impurezas contidas nun metal ou aliaxe.

Tornarse alguén máis fino, cortés ou delicado.

Relativo ou pertencente aos agaricomicetídeos.

Fungo da subclase dos agaricomicetídeos.

Subclase de fungos da clase homobasidiomicetos con cogomelos de himenio libre antes da madureza.

1. Mestura de gases que forma a atmosfera terrestre. Nas capas baixas da atmosfera, o aire perfectamente seco ten a seguinte composición en volume: nitróxeno 78,084%, osíxeno 20,946%, argon 0,934%, dióxido de carbono 0,033%, outros gases raros 0,002%. Ademais destes compoñentes, o aire contén outros gases impurezas, coma o vapor de auga, ozono, amoniaco, hidrocarburos. O aire ten unha importancia vital, xa que o osíxeno que contén intervén na respiración das plantas e dos animais.

2. Nome xenérico dado antigamente aos gases.

O aire como medio, por oposición á terra e á auga.

ento de pouca intensidade.

1. Aparencia ou aspecto que posúe algo ou alguén con respecto a outro elemento ou persoa.

2. Actitude expresiva dunha calidade persoal ou emoción.

Estado de debilidade causado nunha persoa polo mal de ollo.

Aire que, tratado nun aparato ou instalación de acondicionamento do aire, presenta as condicións higroscópicas, térmicas e de depuración axeitadas para crear e manter nun habitáculo un ambiente de características predeterminadas.

...

Que está provisto dunha ou máis ás.

1. Aplícase aos obxectos que teñen ás sen ser feito propio da súa natureza.

2. Aplícase á ave con ás de cor diferente ao resto do corpo.

Documento en que consta un permiso ou unha obriga.

Documento que normalmente acompaña a mercadoría librada, e que indica a natureza e a cantidade, a data da libración e o nome do comprador e do vendedor, e que, se se está conforme, acredita a recepción da mercadoría.

Documento con que se legalizaba o transporte de mercadorías por todas as zonas fronteirizas do Reino de Castela.

Escritura gótica cursiva castelá dos ss XIII e XIV tal como se cría propia dos albarás.