"Parla" (En toda a entrada)

Pirata do mar das Antillas que se dedicaban a saquear as costas e asaltar as naves da Coroa hispánica durante o ss XVI, XVII e XVIII.

Partidario da independencia das colonias españolas en América no s XIX, especialmente de Cuba.

Parlamentario que obstaculiza a aprobación dunha lei, especialmente cun discurso prolongado.

Acción de fiscalizar.

Control que se exerce sobre a actividade administrativa, realizado polos órganos superiores xerárquicos da mesma administración, polos tribunais de xustiza, polas institucións parlamentarias e pola opinión pública.

Que é honrado e digno de respecto.

Que non atenta contra a dignidade nin a deshonra.

Tratamento dado aos membros dos gobernos e dos parlamentos de certos países ou aos membros do corpo consular.

Proposta, idea ou decisión que posibilita o inicio ou a realización de algo.

Acción de quen propón ou fai algo antes que os demais.

Calidade ou capacidade de quen decide ou emprende algo con decisión.

Potestade para formular unha lei que consiste na presentación ao Parlamento dun texto articulado con prescricións normativas.

Dirixir a palabra a alguén para lle pedir algunha cousa, especialmente para que explique algo que fixo ou dixo.

Requerir un membro da cámara ou un grupo parlamentario ao goberno ou a un dos seus membros que dea explicacións sobre unha cuestión allea aos proxectos ou proposicións de lei.

Asemblea do pobo das terras escandinavas ata a Idade Media.

Cámara alta do Parlamento danés desde 1849 a 1953.

Período de vixencia dun colexio parlamentario, que vai desde a elección dos membros dunha cámara ata a expiración natural ou anticipada do mandato parlamentario, e que no Estado español, tanto nas Cortes Xerais coma nos Parlamentos autonómicos, é de catro anos.

Conxunto de órganos lexislativos.

Arte da escritura e da lectura.

Conxunto de obras literarias dun pobo, dunha época ou dun xénero.

1. Actividade intelectual centrada no estudo da produción literaria.

2. Disciplina da ciencia da literatura que se ocupa do estudo da literatura máis alá dos límites dun único país e das relacións que se establecen con outros ámbitos do coñecemento.

3. Literatura destinada a un público infantil.

Conxunto de obras sobre unha materia ou un tema determinado.

Escrito ou parlamento que divaga ao redor dun tema concreto, en que se obvia a parte práctica ou interesante.