interpelar

Escoitar
interpelar

lat interpellāre

  1. v t

    Dirixir a palabra a alguén para lle pedir algunha cousa, especialmente para que explique algo que fixo ou dixo.
  2. v t [POLÍT ]

    Requerir un membro da cámara ou un grupo parlamentario ao goberno ou a un dos seus membros que dea explicacións sobre unha cuestión allea aos proxectos ou proposicións de lei.

Palabras veciñas

interparlamentario -ria interpelación interpelante interpelar interplanetario -ria interpleural interpolación
Conxugar
VERBO interpelar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles interpelo
interpelas
interpela
interpelamos
interpelades
interpelan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles interpelaba
interpelabas
interpelaba
interpelabamos
interpelabades
interpelaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles interpelei
interpelaches
interpelou
interpelamos
interpelastes
interpelaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles interpelara
interpelaras
interpelara
interpelaramos
interpelarades
interpelaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles interpelarei
interpelarás
interpelará
interpelaremos
interpelaredes
interpelarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles interpelaría
interpelarías
interpelaría
interpelariamos
interpelariades
interpelarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles interpele
interpeles
interpele
interpelemos
interpeledes
interpelen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles interpelase
interpelases
interpelase
interpelasemos
interpelasedes
interpelasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles interpelar
interpelares
interpelar
interpelarmos
interpelardes
interpelaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
interpela
-
-
interpelade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles interpelar
interpelares
interpelar
interpelarmos
interpelardes
interpelaren
Xerundio interpelando
Participio interpelado
interpelada
interpelados
interpeladas