"Emba" (En toda a entrada)

Suxeitar e asegurar unha embarcación utilizando as amarras.

Atar ou asegurar algo ou alguén cunha corda ou obxecto similar. Tm v pron.

Prolongación do costado dunha embarcación pola parte interior da mesma.

Parte superior de cada lado da embarcación pola parte interior da mesma.

Exame das partes constituíntes dun todo, separadamente ou en relación a aquel.

Estudo esmerado e coidadoso dun escrito, discurso, teoría ou calquera outro complexo discursivo.

Descomposición dunha imaxe nunha serie de puntos mediante un analizador.

Proceso de investigación que consiste tanto na redución dun composto nas súas partes simples, como na regresión, realizada mediante procesos de razoamento, dirixida aos fundamentos dunha proposición que se intenta probar ou na procura de estruturas subxacentes ao obxecto de estudo que se propón.

Expresión de termos nunha ecuación de movemento que se realiza por medio de enerxías de cantidades non dimensionais.

Determinación dos seres vivos contidos no solo que permite estimar a fertilidade do solo estudado.

Análise da composición, das propiedades, do valor alimenticio, da conservación e do estado químico e sanitario dos produtos naturais ou artificiais destinados á alimentación humana ou animal.

Análise de sangue, de ouriños ou doutros líquidos e produtos da secreción corporal.

Eido das matemáticas destinado á resolución de problemas que consisten en escoller e colocar os elementos dos conxuntos, habitualmente finitos, de acordo cunhas certas leis ben establecidas. OBS: Tamén se denomina de teoría combinatoria.

Análise non baseada en medidas precisas e supostos cuantitativos.

...

Aparello de ferro ou de aceiro que se crava no fondo do mar para asegurar unha embarcación.

Aparato de ferro que se aferra a algún accidente do terreo e retén o aeróstato.

Peza de ferro que ata un tirante ou trabe co muro.

Símbolo da esperanza, na iconografía paleocristiá.

Peza en forma de áncora de barco que forma parte do mecanismo de escape dos reloxos.

Colocar a áncora máis lonxe do que estaba con relación ao vento, corrente ou marea.

Embarrar a embarcación.

Lanzar a áncora ao mar.

Estar fondeada unha embarcación.

Recoller as áncoras para facerse ao mar.

Asegurar a embarcación coa áncora ou áncoras.

Colocar unha peza, un aparato, unha máquina ou unha instalación de xeito que permaneza fixada á terra ou á estrutura do edificio en que vai funcionar.

Tirar a áncora ou as áncoras, fixando solidamente a embarcación.

Acción e efecto de ancorar.

Lugar axeitado para ancorar as embarcacións.

Imposición municipal que, desde o s XIV, tiñan que pagar os navíos por recibir a autorización para fondear nos portos e noutros lugares habilitados da costa.

Corda ou cable que atravesa un río e que serve para conter a leña que transporta a corrente ou que fai de guía a unha embarcación que o cruza.

1. Cabo utilizado nos navíos para izar ou arriar vergas ou mastros.

2. Corda grosa que se pon ao costado dun barco para seguranza dos mariñeiros.