"Dal’" (En toda a entrada)

Pequeno arpón ou gancho farpado, de metal, que vai atado ao sedal e no que se pon o engado para pescar.

Aquilo que unha persoa discorre para enganar a outra.

Relativo ou pertencente aos Apeninos.

Cultura prehistórica localizada no cordal dos Apeninos que se desenvolveu na época do Bronce Medio e Recente (1400-1100 a C).

Protuberancia dun órgano, xeralmente dun óso, para facilitar a articulación cos músculos.

1. Protuberancia piramidal do escudiño das escamas seminíferas das piñas.

2. Engrosamento do esporanxióforo de certos fungos.

Ramificación dun batolito ou dun lacolito.

Máquina de guerra deseñada para derribar tramos de muralla dunha fortificación, composta por unha trabe reforzada no seu extremo por unha peza de bronce ou de ferro en forma de cabeza de carneiro.

Antigo tipo de barco de guerra blindado, de proa sen lanzamento e de roda prominente e reforzada, que arremetía contra as embarcacións inimigas para afundilas.

Aparato de elevación de auga ou doutros líquidos, que permite facer subir un determinado caudal a unha determinada altura.

Denominación común co que se coñecen os crustáceos cirrípedos de armazón simétrico, tronco piramidal, formado por 6 ou 4 placas calcáreas, de cor abrancazada ou grisalla. Vive sobre rochas duras da costa na zona litoral, sobre cunchas de moluscos e no casco dos barcos.

Capa que se forma na superficie das rochas pola acumulación destes crustáceos.

carneiro.

1. Zona de unión entre dúas partes ríxidas do esqueleto dun animal que lle dá mobilidade. As articulacións óseas están constituídas principalmente por superficies articulares, partes dos ósos que están en contacto; cartilaxes articulares, que recobren as superficies articulares; ligamentos articulares, cápsula articular ou sinovial, que segrega a sinovia que a lubrifica.

2. Articulación do calcaño e do astrágalo humano co tarso.

3. Articulación alantoodontoidal humana.

4. Articulación tarsometatarsiana do ser humano.

Nó ben diferenciado que separa dous segmentos dun órgano vexetal.

Unión móbil entre dúas pezas que lles permite un desprazamento angular recíproco, a transmisión de esforzos de tracción ou compresión, pero non pares de torsión.

Acción de enunciar en artigos separados.

Posición e movementos dos órganos da fala na emisión de cadeas fónicas identificables e significativas respecto ao repouso relativo.

Emisión dos diversos sons dun fragmento musical de maneira que se poidan percibir diferenciados.

Introducir nos pulmóns, a través da boca ou do nariz, o aire exterior ou calquera substancia que vai disolta nel.

Pronunciar un son cun ruído gutural debido á expulsión do aire a través da glote aberta.

Desprazar un fluído mediante a depresión creada por unha bomba, un ventilador, unha turbina ou un motor alternativo, para obter un caudal contínuo deste fluído.

Poñer alguén os medios para a obtención dalgunha cousa.

1. Capa gasosa que envolve a Terra.

2. Capa gasosa que envolve algúns corpos celestes.

3. Conxunto de capas exteriores da estrela.

4. Conxunto das capas gasosas externas dos planetas.

5. Capa gasosa de forma sensiblemente esferoidal que envolve a Terra. Divídese en cinco rexións de diferente comportamento térmico: a troposfera,  a estratosfera,  a mesosfera, a termosfera e a exosfera.

1. Aire que hai ao noso redor ou porción de aire contido nun local.

2. Estado xeral das condicións e circunstancias dalgún sitio.

3. Proporción de osíxeno do aire dun recipiente que minguou sensiblemente, por efecto da respiración animal, dalgunha combustión ou de calquera outra emanación.

...