"BRE" (En toda a entrada)

Amosando 10 resultados de 4337.

    1. Acción e efecto de abater ou abaterse.

    2. Estado de debilidade física en que se atopa unha persoa.

    3. Movemento de rotación que porta un plano e as figuras que contén sobre outro plano, e que ten o eixe de rotación na recta de intersección de ambos os dous planos.

      1. Derivación no rumbo dun barco cara a sotavento a causa do vento.

      2. alor do ángulo formado polo rumbo real e o rumbo aparente.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Que pode pasar da posición vertical á horizontal e viceversa, facéndoo xirar sobre un eixe.

    2. ehículo automóbil provisto dunha caixa articulada sobre o bastidor que pode ser envorcado para baleirar a carga.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente a técnica abbevilliana ou ao Abbevilliano.

    2. Técnica de percusión baseada na talla periférica, asimétrica e sobre zafra dorminte empregada para obter bifaces e outros artefactos.

    3. Tecnocomplexo do Paleolítico Inferior que se desenvolveu durante un período interglaciario cálido. Caracterízase por un tipo de biface tallado por percusión dura e dorminte. En Europa, precede cronoloxicamente ao Acheuliano. OBS: Nesta acepción adoita escribirse en maiúscula.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Peza do arado de pau que está situada ao carón da rella que serve para facer máis ancho o suco e virar ou voltear a terra.

    2. Articulación do cuxo situada entre a parte inferior da pata e a superior da cana.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Froito en noz da abeleira, de forma arredondada, de pericarpo leñoso, de cor acastañada e envolto nunha bráctea.

      2. Semente esbrancuxada e comestible do froito da abeleira.

    1. Concreción leñosa que se produce pola suberización irregular por causa dun gromo abortado nas sobreiras.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Arbusto caducifolio, da familia das betuláceas, de cortiza agrisada. As follas son arredondadas ou ovadas, acuminadas e dobremente serradas e os froitos son noces que aparecen en grupos sobre un curto pedúnculo.

    2. Planta herbácea rizomatosa, da familia das asteráceas, que presenta follas basais enteiras e glabras, capítulos florais illados con lígulas amarelas e froito en aquenio.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Desviación do que está considerado como normal ou natural por un sistema moral establecido.

    2. Singularidade que se presenta cando os valores obtidos dun conxunto de observacións dunha magnitude distan do valor medio obtido co total das observacións.

    3. Distorsión da cor ou da forma nunha imaxe fotográfica causada por un obxectivo.

      1. Discrepancia, nun sistema óptico, entre a imaxe real e a preeditada polas fórmulas habituais.

      2. Aberración dos sistemas dióptricos (lentes) que proxecta unha coloración ou irisación nos bordos da imaxe.

      3. Aberración que ten a súa orixe na forma da superficie do dióptrico ou na maneira de incidir o feixe luminoso sobre o dióptrico.

      4. Alteración que experimenta a frecuencia das ondas sonoras cando o punto emisor se achega ou se afasta do receptor.

    4. Anomalía no número ou na estrutura normal dos cromosomas.

    5. Fenómeno polo que a dirección aparente en que se ve un astro é diferente da dirección real.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. abrir.

    2. Que sufriu abertura.

    3. Que permite o paso.

    4. Que non presenta obstáculos.

    5. Que está falto de protección ou defensa.

    6. Que se pode utilizar ou é de uso libre.

    7. Que se comunica co exterior.

    8. Que presenta unha fendedura.

      1. Que manifesta unha actitude comprensiva e receptiva fronte a situacións ou criterios diversos.

      2. ...

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Árbore da subfamilia das abietoideas que pertence aos xéneros Abies, Picea, Pseudotsuga ou Tsuga. Caracterízase por ter acículas perennes, presentes só nos macroblastos.

    2. Árbore da subfamilia das abietoideas, de cortiza branco agrisada, acículas fendidas no ápice e piñas ergueitas que se desfán ao madurar. É propia das montañas do S e centro de Europa.

    3. Árbore da subfamilia das abietoideas, de cortiza agrisada e piñas ergueitas.

    4. Árbore da subfamilia das abieotideas, de piñas pendurantes con brácteas en que sobresaen tres dentes anchos.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Relativo ou pertencente a Abkhazia, aos seus habitantes ou á súa lingua.

      2. Natural ou habitante de Abkhazia.

      1. Pobo que habita no NO do Cáucaso dentro do territorio de Xeorxia.

      2. Relativo ou pertencente ao pobo abkhazo.

      3. Facer reaparecer, mediante tratamento químico, os signos borrados pola acción do tempo ou intencionadamente, escritos sobre un papel ou pergameo. Individuo do pobo abkhazo.

    1. Lingua caucásica do grupo abkhazo-adigueo que se fala en Abkhazia. Ten unha literatura que se mantivo en estado oral ata que en 1865 se fixou o alfabeto.

    VER O DETALLE DO TERMO