"ASPI" (En toda a entrada)

Amosando 10 resultados de 87.

  • Estado de insatisfacción no campo afectivo e social debido ao desequilibrio entre as aspiracións dunha persoa e as súas condicións sociais, ambientais, psicolóxicas e intelectuais.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Instrumento idiófono de percusión, feito xeralmente de bronce e con forma de copa invertida que soa ao ser percutida por unha peza interior ou por un martelo exterior.

      2. Instrumento idiófono de percusión en forma de tubos ocos de metal.

      3. Pavillón dos instrumentos de vento.

      1. Obxectos que recordan pola súa forma a unha campá.

      2. Aparello metálico en forma de campá, utilizado en traballos submarinos.

      3. Aparato electrodoméstico provisto dun extractor que serve para aspirar os fumes dunha cociña.

      4. Aparato de laboratorio que dispón dun recipiente cilíndrico de cristal, que se utiliza nas máquinas pneumáticas para practicar o baleiro.

    1. Flor que presenta a corola formada por pétalos soldados en forma de vaso acampanado.

    2. ...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Persoa que aspira ou está proposta para un posto, unha dignidade ou un honor.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Relativo ou pertencente ao Mar Caspio.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente aos caspios.

    2. Individuo do pobo caspio.

    3. Pobo da familia indoeuropea, do grupo indoiranio, que na Antigüidade habitou na parte occidental de Asia, arredor da desembocadura do río Kovus, na costa occidental do mar Caspio.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. cebar.

    2. Que está ben alimentado ou gordo.

    3. Iniciación máis ou menos rápida dunha descarga eléctrica nun gas.

    4. Conxunto de fenómenos transitorios que preceden ao establecemento da fem e da corrente de excitación dunha dínamo autoexcitada.

    5. Acción de encher e de manter cheo de líquido o cano de aspiración dunha bomba para que se poida producir a succión normal do líquido.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. s f Sistema ou conxunto de coñecementos, que intentan ser obxectivos, sobre a natureza e os seus fenómenos. Son elaborados a partir da observación, a experimentación e a utilización de teorías. Aspira a formular as leis que rexen os fenómenos. Caracterízase pola capacidade de facer previsións (exactas) sobre unha parte da realidade.

      2. Ciencias que empregan os resultados científicos ao servizo das aplicacións técnicas.

      3. matemática.

      4. Expresión empregada para as ciencias sociais, a filosofía, a historia e tamén o dereito e a psicoloxía individual.

      5. Ciencias que teñen por obxecto o estudo da natureza nas súas distintas facetas e que engloba a física, a química, a bioloxía e a xeoloxía.

      6. Parte do saber científico que ten por obxecto o coñecemento da realidade. Engloba a lóxica e a matemática.

      7. Disciplinas que teñen como obxecto de estudo as estruturas e procesos sociais, económicos e políticos.

    1. Cada departamento de coñecementos sistematizados considerado como campo de investigación ou obxecto de estudo.

    2. Conxunto de coñecementos dunha persoa.

    3. ...

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente á escola cínica.

    2. Que é propio dunha persoa cínica.

    3. Que mente con descaro. Tm s.

    4. Escola filosófica grega iniciada por Antístenes, discípulo de Sócrates, no s V a C. Defendían a liberdade radical do individuo, aspiraban á autosuficiencia moral, desprezando as convencións sociais.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Sección dun medio de comunicación dedicada a unha determinada clase de noticias.

      1. Texto historiográfico cultivado desde a Antigüidade que conta a historia dunha nación, institución, familia, individuo ou de toda a humanidade, desde as súas orixes e respectando a orde temporal.

      2. Crónica cultivada nos ss XVI-XVII, que presenta os sucesos máis destacados do descubrimento e conquista de América.

      3. Crónica que aspira a narrar a historia do mundo coñecido.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Signo gramatical usado para indicar un son aspirado rudo (espírito áspero). Represéntase por ‹ (medio H) nos manuscritos latinos antigos e medievais.

    VER O DETALLE DO TERMO