"Post" (En toda a entrada)

1. Tricoma de forma cónica ou dentiforme, constituído pola excrecencia dunha célula epidérmica.

2. Protuberancia pequena.

1. Pequena eminencia formada baixo a epiderme e na superficie de certas mucosas por ramificacións nerviosas e vasculares.

2. Cada unha das elevacións do dorso da lingua, de forma e distribución diferentes e de función gustatoria e mecánica.

3. Rexión da retina que corresponde á saída do nervio óptico e dos vasos do ollo.

Cada un dos lóbulos abdominais, que nalgúns artrópodos están situados ao pé do orificio da posta de ovos, enriba do que está o ano.

Que é semellante a unha bolboreta.

Aplícase á corola dialipétala, cigomorfa, pentámera e de perfloración vexilar, que consta dun pétalo posterior grande ou estandarte, con dous pétalos laterais ou ás e dous pétalos inferiores ou internos que forman a carena. É característica das papilionáceas.

fabáceo.

Planta herbácea perenne, da familia das ciperáceas, que presenta talos dereitos e triangulares coroados por unha umbela de follas cintiformes e que habita en augas fluviais, en Exipto e nos países próximos.

Folla artificialmente composta por tiras extraídas do tronco da planta de papiro, enganchadas, que empregaban os antigos para escribir. Inicialmente escribíase todo seguido na dirección das fibras, mentres que na outra banda as fibras se mantiñan perpendiculares.

Manuscrito antigo feito sobre estas follas.

ulto grande ou conxunto de cousas agrupadas e envoltas xuntas.

Envoltorio dunha ou varias cousas de pequeno tamaño.

Conxunto de medidas ou determinacións tomadas para levar a cabo algunha cousa.

Parte dunha composición tipográfica que contén cerca de mil letras.

Grupo de programas que actúan conxuntamente.

Persoa que viaxa no asento traseiro dunha motocicleta.

Persoa torpe ou molesta.

Avultamento que forman os órganos xenitais masculinos.

Sanción imposta por infrinxir unhas normas ou a lei.

Superposición de ondas monocromáticas nunha rexión finita do espazo.

Forma prefixada de orixe grega que se emprega na formación de palabras co significado de ‘ao lado de’. OBS: Cando a palabra á que se une empeza por vogal, adopta a forma par-.

Forma prefixada de orixe grega que se emprega para indicar que unha rocha é producida por metamorfismo dunha rocha sedimentaria.

Forma prefixada de orixe grega que se emprega para indicar que, nun sistema de dous electróns, estes teñen spins de signo oposto.

Forma prefixada de orixe grega que, anteposta ao nome dun derivado bencénico disubstituído, indica que os dous substituíntes están unidos a átomos de carbono en posicións relativas 1,4.