"ARE" (En toda a entrada)

Acción e efecto de acelerar ou acelerarse.

Proceso que tende a facer aparecer certas estruturas no desenvolvemento embrionario.

Nun movemento circular, variación da velocidade angular co tempo.

Compoñente da aceleración nun punto determinado dunha liña de corrente debida exclusivamente á translación do fluído no espazo, na dinámica de fluídos.

Incremento da ascensión recta do Sol medio nun día sideral.

Aceleración complementaria, debida á rotación da terra, segundo o teorema de Coriolis.

ariación da velocidade do punto respecto do tempo. É o vector a = dv/dt, onde v é o vector velocidade do punto. A unidade da aceleración é o m/s 2 .

Na dinámica de fluídos, compoñente da aceleración nun punto determinado dunha liña de corrente debida exclusivamente á variación co tempo das condicións da corrente.

Regra internacional que determina a lonxitude das pistas de aterraxe dos aeroportos.

Accionar o pedal do acelerador dun vehículo, aumentando a velocidade do mesmo.

Avanzar o desenvolvemento dun acontecemento para que se realice antes de tempo.

Realizar algo con moita rapidez.

Poñerse moi nervioso.

Relativo ou pertencente aos acelos.

erme da orde dos acelos.

Orde de vermes da clase dos turbelarios, formado por individuos que carecen de cavidade dixestiva.

Que non ten células.

Aplícase ao organismo, tecido ou órgano constituído por unha masa protoplasmática non compartimentada por paredes celulares.

Conxunto de todas as modalidades fónicas da linguaxe, é dicir, a intensidade, o ton, a cantidade ou duración e o timbre dos sons.

1. Indicación que establece o contraste acentual empregando como procedemento positivo a maior intensidade da sílaba acentuada.

2. Signo escrito sobre unha vogal que pode marcar o acento de intensidade ou o timbre aberto ou pechado, ou para distinguir unha palabra doutra coa mesma grafía pero con significado diferente.

3. Elemento articulatorio mediante o que se destaca unha sílaba que petence a unha palabra.

4. Elemento que establece o contraste acentual empregando como procedemento positivo a maior lonxitude da sílaba acentuada.

Conxunto de particulares inflexións que caracterizan a pronuncia propia dos habitantes dun país, rexión ou lugar.

Argumento de intensidade dado a unha nota en relación ás outras para marcar o compás.

Elemento constitutivo do verso que este, para ser harmonioso, leva en determinadas sílabas.

Poñer ou marcar o acento gráfico sobre unha vogal.

Pronunciar dunha maneira expresiva algunha palabra, frase ou expresión co fin de chamar a atención.

Reforzar o son sobre unha nota.

Marcar con forza ou facerse máis intensa algunha cousa.

Limpar calquera superficie ou obxecto cun cepillo.

Alisar ou nivelar unha superficie de madeira cun cepillo de carpinteiro.

Frotar algo co fin de limpalo e abrillantalo.

Tomar ou recibir voluntariamente algo que se lle ofrece a alguén.

Considerar alguén algunha cousa como verdadeira ou válida.

Soportar os efectos de algo aínda que estes sexan negativos.