"franc" (En toda a entrada)

Moeda francesa de prata e de ouro cuñada a partir do s XVII.

Moeda francesa cuñada polos monarcas da casa de Borbón, desde Luís XIII ata Luís XVI.

Moeda francesa de prata cuñada desde 1640 ata a Revolución Frances.

1. Relativo ou pertencente ao maquis.

2. Partidario do maquis.

3. Organización de resistencia armada francesa contra a ocupación alemá na Segunda Guerra Mundial (1939-1945).

4. Movemento armado de resistencia antifranquista que se desenvolveu en diversos puntos da xeografía española tras a Guerra Civil (1936-1939).

Lugar pouco accesible que serviu de refuxio aos membros da resistencia francesa durante a ocupación nazi de Francia.

Formación vexetal formada por arbustos e matas aromáticas, propia de solos silíceos e calizos do clima mediterráneo.

Membro do Instituto de Irmáns Maristas da Ensinanza, congregación fundada en 1817 polo sacerdote francés Marcelin Champagnat que ten como finalidade a educación cristiá da xuventude.

Membro do instituto de votos simples nomeado Sociedade de María, fundada en 1824 polo sacerdote francés Jean-Claude Colin cunha finalidade basicamente misioneira.

Relativo ou pertencente aos maurinos.

Monxe beneditino da congregación francesa de san Mauro, creada en 1621.

Que mendiga. Tm s, referido a persoa.

Membro dunha orde mendicante.

Ordes relixiosas xurdidas no s XIII como reacción á excesiva riqueza dos mosteiros cluniacenses e cistercienses. A súa regra impuña a pobreza aos seus membros e conventos, polo que vivían da caridade dos fieis. Os máis coñecidos son os dominicanos e os franciscanos.

Relativo ou pertencente a Meroveo, á súa dinastía ou á época dos merovinxios.

Membro da dinastía merovinxia.

Primeira dinastía dos reis francos. Coñecidos como primeira raza, tomou o nome de Meroveo.

Escritura latina utilizada no centro e no N de Francia nos ss VI-VIII. A característica común é un trazado a miúdo sinuoso e pouco esquemático, cheo de nexos cursivos. Desapareceu coa chegada da escritura carolinxia.

Que é o máis pequeno en cantidade ou grao entre os da súa clase.

Que acada o valor máis baixo. Tm s.

1. Relativo ou pertencente aos Mínimos.

2. Membro da Sagrada Orde dos Mínimos.

3. Orde mendicante creada en Italia en 1435 por san Francisco de Paula.

1. Aplícase ao elemento dun conxunto ordenado que é máis pequeno que todos os demais elementos do conxunto. Tm s m.

2. mínimo común múltiplo.

1. ...

Danza francesa de ritmo lento que apareceu no s XVII.

Música de compás ternario coa que se acompaña o baile do mesmo nome.

Peza instrumental que se intercala entre os tempos dunha sonata, cuarteto ou sinfonía.