"ECL" (En toda a entrada)

Acción e efecto de declinar.

Período de diminución dunha enfermidade ou dalgún dos seus síntomas.

1. Ángulo que forma un plano vertical, ou unha aliñación, co meridiano do punto que se considere.

2. Distancia angular dun astro ao ecuador celeste.

3. Ángulo que forman as direccións do N magnético e do N xeográfico.

1. Flexión nominal das linguas flexivas que se emprega para expresar as distintas variacións dun substantivo, adxectivo, artigo ou pronome segundo a función ou caso dentro da frase. A declinación serve para marcar o caso, que indica a función sintáctica do nome na frase, o xénero (masculino, feminino ou neutro) e o número (singular, plural ou dual).

2. Paradigma ao que pertence unha palabra segundo o xeito como se declina.

Que declina ou decae.

Aplícase ao plano ou á parede que presenta unha declinación.

Rexeitar ou non aceptar algo, xeralmente de xeito cortés.

Analizar as diversas formas que o artigo, o substantivo, o adxectivo e o pronome poden presentar de acordo cos paradigmas da declinación á que pertencen.

1. Diminuír unha cousa ou unha calidade en forza, intensidade ou valor.

2. Ir algo cara á súa fin ou extinción.

1. Separarse ou desviarse dunha dirección determinada.

2. Estar un astro a unha certa distancia angular do ecuador celeste.

3. Formar, unha agulla imantada ou un plano vertical, un certo ángulo co meridiano.

Que declina ou rexeita, especialmente unha xurisdición.

1. Que serve para medir a declinación.

2. declinador.

Inclinación dun terreo ou superficie.

Perda progresiva de vigor, forza ou calidade de algo ou de alguén cara á súa destrución.

Relativo ou pertencente ás decretais.

1. Constitución pontificia redactada en forma de carta dirixida polo papa en resposta ás consultas efectuadas por unha autoridade eclesiástica, pero que ten un carácter normativo xeral.

2. Libro que contén estas cartas.

3. Compilación apócrifa do s IX que reunía documentos atribuídos aos papas dos primeiros séculos.