"Acab" (En toda a entrada)

Acción e efecto de gastar.

Excrementos dalgúns animais.

Conxunto de detritos de algo.

Femia do gato.

1. Mastro máis pequeno do navío situado na popa.

2. Pescante de madeira ou de ferro que servía para colgar a áncora a rentes da orla cos aparellos.

3. Cabo de corda ou cadea, cun gardacabo nun extremo e un gancho no outro, para colgar a áncora nun costado da nave.

4. ara do medio nos instrumentos en forma de cruz.

1. Palabra escura ou difícil dun texto, que require explicación.

2. Comentario que se fai dun texto determinado, independentemente da súa extensión.

3. Explicación dunha palabra, frase ou texto que é difícil de comprender.

4. Anotacións en latín, romance e eúscaro que constitúen a primeira manifestación escrita dunha lingua romance peninsular, ademais das primeiras frases escritas en eúscaro. Están recollidas nos mosteiros de san Millán de la Cogolla.

5. Anotacións aclaratorias do Homiliario de Silos, texto latino de finais do s XI. Xunto ás glosas emilianenses, constitúe unha das primeiras manifestacións escritas dunha lingua romance peninsular. Recollidas no mosteiro de Santo Domingo de Silos, consérvanse no British Museum de Londres.

Comentario ou explicación que aclara algo.

Comentario dun texto xurídico que se fai para aclarar ou interpretar o mesmo. Apareceron nos ss XII-XV e acadaron o seu momento de maior esplendor coa escola de glosadores de Boloña.

Composición poética, amplificación dunha estrofa, na que cada unha acaba cun verso ou versos daquela estrofa.

Parte do aparato bucal dos insectos.

Estandarte ou bandeira que pende dun pau traveseiro e que se empregaba como insignia dunha confraría, un gremio ou unha corporación. Xeralmente é dúas veces máis longo ca ancho e acaba en punta.

Estandarte usado como insignia de guerra durante a Idade Media.

Peza de arame que ten dous extremos dobrados na mesma dirección e acabados en punta, que se cravan para suxeitar ou unir diferentes cousas, especialmente papel.

Reforzo de ferro que se pon nas chedas do carro.

Motivo decorativo en forma de mascarón ou consola, que se labra na cara exterior da clave dun arco dunha porta ou ventá. Serve para suxeitar as molduras.

Relativo ou pertencente ao Herciniano.

Ciclo oroxénico iniciado no Devónico superior coa fase bretónica e acabado ao final do Permiano Superior coa fase pfálzica. OBS: Nesta acepción adoita escribirse en maiúscula.

No día que estamos.

No tempo presente.

1. Líquido, normal ou patolóxico, do corpo dun animal ou dunha planta.

2. Líquido viscoso contido na cámara anterior do ollo dos cefalópodos e dos vertebrados, entre a córnea e o cristalino.

3. Cada un dos catro humores (bile, atrabile, pituíta e sangue) que, segundo a medicina antiga, segregaba o organismo e do equilibrio dos que dependían a saúde e a enfermidade.

4. Líquido xelatinoso contido na cámara posterior do ollo dos cefalópodos e dos vertebrados entre o cristalino e a retina.

1. Estado de ánimo, que fai referencia a unha disposición afectiva do espírito ou do temperamento, con inclinación á alegría ou á tristeza.

2. Boa disposición para facer algo.

Tendencia de alguén a ver o lado positivo ou irónico das cousas.

1. ...