"AIX" (En toda a entrada)

Aquilo que serve para evitar algo malo ou para solucionar un problema.

Aquilo que serve para aliviar ou sandar unha enfermidade, dor ou mal.

Mastigar os ruminantes por segunda vez o alimento que volve do estómago á boca. Tm abs.

Mastigar moito unha cousa.

Pensar moito en algo.

Moer de novo ou moer moito.

Rosmar polo baixo.

Mover o carro ou outro vehículo de lado e sen avanzar para cambiar de dirección.

Abandonar unha crenza que se tiña. OBS: Úsase seguido da preposición de.

Rexeitar a relación con algo ou con alguén .

Protestar en voz baixa.

Queixarse de algo dicindo blasfemias.

Negar algo de maneira reiterada e insistente.

Lanzar maldicións contra algo ou alguén.

Que é baixo e groso.

Que ten aspecto de estar ben mantido e san.

Persoa que elabora ou vende doces.

Oficial palatino que se encargaba de gardar os obxectos persoais do rei, na Baixa Idade Media.

Momento en que a marea está detida e en disposición de subir ou baixar.

Parte sobresaínte dunha cousa.

1. Acción ou feito de residir.

2. Permanencia, máis ou menos continuada, dunha persoa nun lugar determinado para residir nel.

3. Concesión oficial feita a un estranxeiro pola autoridade do país en que se atopa, para poder residir nel durante un tempo determinado.

1. Lugar onde se reside.

2. Edificio onde conviven habitualmente diferentes persoas baixo unha regulamentación común e vinculados por motivos de idade, traballo ou condición.

3. Edificio en que unha autoridade ou corporación ten o seu domicilio e exerce as súas funcións.

Período de formación dunha especialidade médica que se realiza en hospitais acreditados e que ten unha duración de entre tres e cinco anos.

1. Calidade da persoa que cumpre coas súas obrigas.

2. Responsabilidade considerada, en diversos pobos e relixións históricas, como característica propia e exclusiva da colectividade, de xeito que as faltas cometidas por unha xeración son imputables ás posteriores e poden ser castigadas en calquera dos seus membros ou no mesmo grupo como conxunto.

1. Capacidade que ten todo suxeito activo de dereito de coñecer e de aceptar as consecuencias dun acto propio consciente e libre.

2. Obriga que se ten de responder dos danos ou prexuízos causados.

3. Capacidade que, en réximes democráticos, teñen as cámaras lexislativas de esixirlles aos membros do poder executivo a responsabilidade dos seus actos.

Situación de alguén que está ao cargo ou baixo as ordes de algo ou alguén.

Obriga moral de render contas por algo.