"Terc" (En toda a entrada)

1. Acción de descontar.

2. Cantidade que se rebaixa dun prezo nunha compra.

1. Cantidade que se deduce do importe dunha débeda ou obrigación.

2. Operación que consiste en adiantar unha cantidade de diñeiro a unha persoa que debería cobrala dun terceiro nunha data de vencemento posterior.

Nove máis un.

Que ocupa o lugar número dez nunha serie.

Representación gráfica dese número.

Cada unha das partes en que se divide o rosario, composta dun nosopai, dez avemarías e unha gloria.

Doa do rosario, máis grosa ou diferente ca as demais, que se intercala entre cada dez doas ordinarias para separar así os rezos de cada misterio.

1. Acción de falar dúas ou máis persoas para intercambiar ideas, sentimentos ou opinións.

2. Acción de falar unha con outra dúas ou máis persoas, grupos ou organizacións co fin de chegar á solución de problemas comúns.

Conversa entre dous ou máis personaxes, oposto ao monólogo.

Obra literaria que reproduce unha conversa entre varios interlocutores que opinan sobre determinados temas.

Método filosófico que se emprega para coñecer a verdade que pon de manifesto unha maneira de pensar non dogmática.

Composición vocal dos ss XVI e XVII na que alternan dúas voces, que poden presentar a forma de diálogo.

Examinar unha cuestión entre dúas ou máis persoas, razoando os argumentos, para chegar a unha conclusión ou acordo.

Manifestar unha postura contraria a algo. Tm abs.

Falar intercambiando argumentos e ideas opostas sobre algún tema.

Enfrontarse verbalmente dúas ou máis persoas, ou unha con outra, por non estar de acordo nalgún tema.

Acción e efecto de distender ou distenderse.

Terceiro e último momento da articulación dun son en que os órganos se relaxan e pasan a unha posición de repouso relativo, se segue unha pausa, ou á posición típica da primeira fase intensiva do son seguinte.

Fase de descanso das forzas tectónicas no proceso oroxénico.

Acción de dominar ou dominarse.

1. Plenitude de facultades legalmente recoñecidas sobre unha cousa material.

2. Plenitude dos atributos que as leis lle recoñecen ao propietario dunha cousa para dispoñer dela.

3. Conxunto de bens e dereitos, propiedade dos entes públicos que se destinan para o uso de todos ou para a prestación dun servizo público, e que se someten a un réxime xurídico especial de propiedade.

4. Conxunto de facultades de uso, gozo e outros dereitos, que ten aquel que recibe unha propiedade en enfiteuse ou un título semellante.

1. Terra da que se posúe a autoridade ou a propiedade.

2. Territorio que un soberano ou un Estado ten baixo o seu poder.

3. División fitoxeográfica que equivale a provincia.

4. ...

Acción e efecto de doutorar ou doutorarse.

Estudos universitarios de terceiro ciclo aos que se poden acceder despois de acadar o título de licenciado, enxeñeiro ou arquitecto.

Grao máximo concedido pola universidade ou por determinadas escolas técnicas superiores.