"Atis" (En toda a entrada)

Amosando 10 resultados de 323.

  • eteranos do exército romano que ingresaban de novo no servizo activo. Recibían unha soldada máis elevada e só participaban nunha campaña militar determinada.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Acción de dirixirse contra os bens do deudor antes de proceder contra os do avalista para satisfacer unha débeda.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Fenómeno psicolóxico que se caracteriza polo desexo esaxerado de destacar as peculiaridades propias diante doutros.

    2. Comportamento que consiste en mostrarse nu ou en ensinar os xenitais, coa conseguinte satisfacción ou liberación sexual. OBS: A grafía <x> representa o son [ks].

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Instalación ou conxunto de instalacións industriais, destinada á transformación de materias primas ou á produción de obxectos a partir de elementos máis simples.

      1. Construción ou obra feita con pedra ou ladrillo e argamasa.

      2. Anaco de muro que se refai polo pé deixando o resto intacto.

      1. Conxunto dos fondos que hai nunha igrexa, destinados á súa conservación e reparación, así como a satisfacer os custos do culto.

      2. Persoas que administran os bens dunha igrexa.

    2. Aquilo que produce ou orixina algo.

    3. Aparencia dunha rocha, determinada pola forma, o tamaño e a disposición dos elementos, tanto minerais como partículas non cristalinas, que a constitúen.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Calidade ou actitude de fanático.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Que amosa arrogancia, atrevemento e insolencia na forma de comportarse ou nos seus ditos.

    2. Que mostra unha actitude persistente ante unha idea ou forma de actuar.

    3. Aplícase á persoa que para a idade que ten atópase forte, con saúde e bo aspecto.

    4. Que actúa ou mostra moita fachenda e satisfacción de si mesmo.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Facer que alguén satisfaga plenamente a súa fame ou sede.

    2. Cansar ou aburrir a alguén ata o punto de facer que perda o interese ou a paciencia.

    3. Encherse alguén de comida ou bebida.

    4. Cansarse de algo ou alguén ata o límite de non poder soportalo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Movemento artístico de vangarda que se desenvolveu en París entre 1905 e 1908, iniciado por H. Matisse. Caracterizouse por un modo de expresión que se manifestaba en toda a estrutura do cadro, mediante o trazo de debuxo e das cores arbitrarias a partir da realidade.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Elevación anormal da temperatura do corpo a causa dun trastorno na súa regulación. Os mecanismos polos que se produce a febre relaciónanse coas agresións contra o organismo e cos propios axentes causantes da agresión.

    2. Enfermidade vírica do gando, fundamentalmente do bovino e do ovino, que se pode transmitir ao home, por contacto directo ou por inxestión do leite destes animais.

    3. Febre que comporta dores difusas, como cefalalxias ou mialxias, ou ben localizadas.

    4. Enfermidade vírica aguda e febril que se transmite pola picadura dos mosquitos da especie Aedes aegypi. É orixinaria de África Occidental e endémica en moitos lugares de América tropical e África.

    5. Enfermidade infecciosa febril, que se transmite polos piollos, que foi endémica-epidémica nas frontes de combate de ambas as guerras mundiais. OBS: Tamén se denomina enfermidade de Werner-His.

    6. Brucelose causada pola bacteria Brucella melitensis, endémica en todo o litoral mediterráneo, que se transmite habitualmente das ovellas ou das cabras ao home por medio do leite, do queixo, da carne ou doutros produtos obtidos destes animais.

    7. Febre perniciosa con accidentes intestinais disentéricos.

    8. Febre que se presenta anualmente ao aproximarse a primavera ou o verán debido ao pole en individuos hipersensibilizados.

    9. Hipertermia que se observa nalgúns nenos alimentados con leite condensado ou con leite en po debido á insuficiencia de cantidade de auga que se emprega para diluír os diferentes tipos de leite.

    10. ...

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Estado de quen sente gran satisfacción ou contento coas circunstancias da súa vida.

      2. Fin último e ben supremo do home segundo a filosofía clásica. Segundo o eudemonismo, teoría representada por Aristóteles, acádase mediante a razón; segundo o estoicismo, representado por Zenón ou Séneca, mediante o dominio da dor e das paixóns; e segundo o hedonismo, pensamento defendido por Epicuro de Samos, mediante o pracer. Na filosofía moderna, o utilitarismo considera que os homes teñen sentimentos sociais e que se son satisfeitos son unha fonte de pracer.

    1. Cousa, situación ou acontecemento que causa gran satisfacción e contento.

    VER O DETALLE DO TERMO