"RPR" (En toda a entrada)

Asombro ou sorpresa tan grande que impide reaccionar.

1. Estado de inconsciencia parcial con ausencia de movementos e sen reacción aos estímulos.

2. Estupor que segue ao ataque convulsivo.

Orixe dunha palabra e tamén a súa evolución ata a forma actual.

Ciencia que na lingüística moderna ten por obxecto de estudo a orixe das palabras, e tentou determinar as causas e circunstancias da súa evolución desde un punto de vista fonético, morfolóxico ou semántico.

Parte da gramática ata o s XIX, que coincide coa moderna morfoloxía.

Recurso literario que consiste en empregar unha definición como explicación do étimo dunha palabra.

Fenómeno lingüístico que consiste en alterar a forma dunha palabra pola semellanza fónica e semántica que presenta con outra doutra familia léxica coñecida coa que non mantén identidade de orixe.

Interpretación errónea da etimoloxía dun nome, fenómeno frecuente na toponimia.

Estado de benestar psíquico e físico que se caracteriza por unha sensación xeral de potencia física, capacidade de ideación e receptividade, e por unha tendencia á interpretación optimista dos feitos.

Estado de ánimo propenso ao optimismo.

1. Acción de pescudar ou observar atenta e minuciosamente algo ou alguén para coñecer as súas calidades ou o seu estado.

2. Consideración que se fai das propias accións para discernir se son boas ou malas á luz dunha moral establecida ou convencional, principalmente relixiosa.

3. Dilixencia xudicial que consiste en tomarlles declaración ás persoas que, sen ser parte interesada no caso, coñecen e poden dar testemuño sobre os feitos controvertidos.

4. Interpretación de carácter persoal das doutrinas cristiás, tomando como única referencia o texto da Biblia e descartando a autoridade da Igrexa.

Proba ou conxunto de probas, escritas ou orais, ás que se somete unha persoa para poder demostrar a súa aptitude para desempeñar un cargo ou actividade, ou para obter un grao ou avanzar nos estudos. OBS: A grafía <x> representa o son [ks].

Acción de expresarse.

1. Maneira de expresarse mediante a linguaxe.

2. Palabra, conxunto fixo de palabras ou locución.

Conxunto de signos visibles, xeralmente os da cara, que manifestan o carácter ou estado anímico de alguén.

1. Facultade de manifestar o pensamento e o estado psíquico.

2. Medio de expresión que ten no corpo o seu eixe central de significación, creación e comunicación.

3. Medio de expresión que ten no xogo de papeis un dos eixes básicos da interpretación, entendido como un proceso de creación e construción de personaxes.

4. Manifestación do individuo que utiliza algunha materia sensible para se expresar.

5. ...

Conxunto musical composto fundamentalmente por instrumentos de metal e percusión.

Música que interpreta este conxunto musical.

Diversión ou festa, normalmente buliciosa.

Que representa unha cousa.

Arte que se expresa mediante a representación ou interpretación de realidades externas e concretas, en oposición á arte abstracta.